Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΖΕΛΕΝΣΚΙ ΓΙΑ ΤΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΡΙΒΗΣ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ-ΡΩΣΙΑΣ (Δημοσιεύθηκε 13/06/2022)

 Επειδή δεν έχω εμπιστοσύνη στην κάλυψη τής Ουκρανικής κρίσης απο τα Ελληνικά και Δυτικά ΜΜΕ, η οποία παρουσιάζεται μονόπλευρα εις βάρος τής Ρωσικής πλευράς, αποσιωπώντας την ευθύνη τού προέδρου τής Ουκρανίας στη δημιουργία της με την υποκίνηση τών ΗΠΑ βεβαίως, παρακολούθησα την συνέντευξη τού Βολοντίμιρ Ζελένσκι σε ανεξάρτητους Ρώσους δημοσιογράφους. Μπορείτε να την δείτε στον σύνδεσμο που παραθέτω με Αγγλικούς υπότιτλους.

Συνέντευξη Πούτιν σε Ρώσους δημοσιογράφους 

 

Θα παραλείψω τις ερωτήσεις που θεωρώ δευτερεύουσας σημασίας και θα επικεντρωθώ αποκλειστικά σε αυτές που αφορούν τα σημεία τριβής μεταξύ τών δύο πλευρών και την γένεση τής κρίσης.

Ο Ζελένσκι δήλωσε ότι δεν συζητάει καθόλου τα θέματα τής αποστρατιωτικοποίησης και τής αποναζιστικοποίησης τής Ουκρανίας, “ό,τι τέλος πάντων εννοούν οι Ρώσοι με αυτό”, όπως χαρακτηριστικά είπε. “Δεν πρόκειται να καθήσουμε στο τραπέζι για αυτά τα δύο θέματα”.

Το θέμα τής ουδετερότητας τής Ουκρανίας και τού μή εξοπλισμού με πυρηνικά όπλα είπε ότι το συζητάει, αλλά πρέπει να περάσει απο τα εξής στάδια. Αρχικά πρέπει η συμφωνία να εγκριθεί απο τα κοινοβούλια τής Ρωσίας, τής Ουκρανίας και τών εγγυητριών χωρών, όποιες θα είναι αυτές. Στη συνέχεια να γίνει δημοψήφισμα στην Ουκρανία για την αποδοχή τής συμφωνίας, αφού πρώτα θα έχουν αποχωρήσει τα Ρωσικά στρατεύματα απο όλες τις παράνομα κατειλημμένες περιοχές (με τον τρόπο που το διατύπωσε φάνηκε ότι μάλλον περιλαμβάνει όχι μόνο τα πρόσφατα κατακτηθέντα εδάφη, αλλά και την παλαιότερα προσαρτηθείσα Κριμαία). Τέλος θα πρέπει να γίνει ψηφοφορία για την αλλαγή τού συντάγματος, ώστε να ενσωματωθεί το καθεστώς ουδετερότητας τής Ουκρανίας σε αυτό, διαδικασία που μπορεί να διαρκέσει πάνω από ένα χρόνο.

Για το θέμα τής διδασκαλίας τής Ρωσικής γλώσσας στην Ουκρανία είπε ότι την δέχεται μέσα σε ένα πρίσμα αμοιβαιότητας, δηλαδή για κάθε ένα Ρωσόφωνο ιδιωτικό σχολείο που θα ιδρύεται στην Ουκρανία, θα ιδρύει αντίστοιχα η Ουκρανία ένα Ουκρανόφωνο στη Ρωσία, πράγμα που θα γίνεται παρομοίως και με άλλες γειτονικές χώρες, π.χ. Πολωνία, Ρουμανία κλπ.

Σημειώνω και την άποψη του για το θέμα τού εξοστρακισμού τών Ρώσων αθλητών, καλλιτεχνών κλπ. απο την διεθνή σκηνή, με την οποία είπε συμφωνεί, διότι, όπως είπε, φέρουν ευθύνη που δεν διαμαρτύρονται για την εισβολή και “όταν στη χώρα μας πεθαίνουν άνθρωποι, θα πρέπει τουλάχιστον να νιώσουν και αυτοί κάπως στενόχωρα” (uncomfortably στην Αγγλική μετάφραση). Επίσης διότι, άκουσον-άκουσον, “είναι όργανα στη διεθνή εικόνα τής χώρας τους” (υπονοείται ότι η Ρωσία πρέπει να τιμωρηθεί με μείωση τής εικόνας της στο εξωτερικό, άρα να “καούν” και αυτοί μαζί της).

Σημειώνω επίσης και την απάντηση του για Ουκρανικά έγγραφα που έφερε στη δημοσιότητα το Ρωσικό Υπουργείο Αμυνας, συνταγμένα την περίοδο πριν την Ρωσική εισβολή, με βάση τα οποία η Ουκρανία σχεδίαζε εισβολή στην Κριμαία και το Ντονμπάς, ότι είναι ξεκάθαρα πλαστά.

Αυτές ήταν οι θέσεις του και εγώ τώρα θα σχολιάσω κάποια πράγματα.

Το θέμα τής αποναζιστικοποίησης θα το παρακάμψω διότι χρειάζεται απο μόνο του ειδική ανάρτηση.

Το θέμα τής ουδετερότητας τής Ουκρανίας, δηλαδή τής μή ένταξης στο ΝΑΤΟ, άμεσα σχετιζόμενο με την εθνική ασφάλεια τής Ρωσίας, είναι καταφανές ότι, με βάση την άποψη τού Ζελένσκι, πρέπει να περάσει απο μία χρονοβόρα διαδικασία με χίλια-μύρια εμπόδια και σκοπέλους, χωρίς εγγυημένη κατάληξη σε καθεστώς ουδετερότητας. Φαντάζεται κανείς το δύσκολο δίλημμα τών Ρώσων, να κάνουν παραχωρήσεις, να αποσυρθούν απο την Κριμαία και το Ντονμπάς, παραδοσιακά Ρωσικές περιοχές και κρίσιμες για την ασφάλεια τους, όπως έχω ήδη εξηγήσει, με την προσδοκία τής Ουκρανικής ουδετερότητας και στο τέλος να τούς πούν “κοιτάξτε, ο Ουκρανικός λαός αποφάσισε ένταξη στο ΝΑΤΟ” ή “στο Ουκρανικό κοινοβούλιο δεν πέρασε η πρόταση αναθεώρησης τού Συντάγματος, που απαιτούσε αυξημένη πλειοψηφία”. Θα γέλαγε όλος ο κόσμος με το κάζο τους. Με αυτά τα δεδομένα ο Πούτιν αποφάσισε την φαινομενικά “εύκολη” λύση. Αμεση εισβολή, με αποτέλεσμα αποτυχία για την Ρωσία, τραγωδία για την Ουκρανία και με την Αμερική να τρίβει τα χέρια ικανοποιημένη για την αποδυνάμωση και την απομόνωση τής πρώτης.

Για το θέμα τής γλώσσας, η άποψη του ενώ φαίνεται λογική δεν είναι καθόλου. Η Ρωσική είναι μία γλώσσα που ομιλείται στην Ουκρανία απο πολυάριθμους αυτόχθονες κατοίκους, για τους οποίους είναι η μητρική τους γλώσσα και όχι μία ξένη γλώσσα προς εκμάθηση, όπως πχ τα Αγγλικά ή τα Γαλλικά κλπ. Επομένως το κράτος, στα πλαίσια σεβασμού τών δικαιωμάτων τών μειονοτήτων οφείλει να ιδρύει δημόσια σχολεία στα οποία να διδάσκεται η γλώσσα τής μειονότητας (Ρωσική) παράλληλα με την επίσημη κρατική (Ουκρανική). Για να καταλάβετε το παράλογο τής θέσης τού Ζελένσκι, είναι σαν να ζητάει η Ελλάδα διδασκαλία τής Ελληνικής γλώσσας στα σχολεία τών μειονοτικών, Ελληνόφωνων περιοχών τής Αλβανίας και η Αλβανική κυβέρνηση να απαιτεί σε αντάλλαγμα ίδρυση Αλβανόφωνων σχολείων στην Ελλάδα!

Είναι τραγικά απαράδεκτος που συμφωνεί με την άδικη τιμωρία τών Ρωσικών ομάδων, αθλητών και καλλιτεχνών να μην συμμετέχουν σε διεθνείς διοργανώσεις. Απαιτεί δηλαδή να έλθουν σε αντιπαράθεση με το καθεστώς Πούτιν, ουσιαστικά να αυτοκτονήσουν επαγγελματικά και βιοποριστικά και μάλιστα για μία σύγκρουση που είναι πολύ “θολή” απο ηθική άποψη, και απο τις δύο πλευρές, όχι μόνο την Ρωσική. Με την ευκαιρία όμως θα επεκταθώ και θα σχολιάσω και την υποκρισία τής Ευρώπης και τής Δύσης στο θέμα τού αποκλεισμού τών Ρώσων αθλητών και καλλιτεχνών. Με βάση λοιπόν το Δυτικό ηθικό αφήγημα οι Ρώσοι τιμωρούνται διότι η πατρίδα τους εισέβαλε σε ξένη χώρα και οι ίδιοι είναι συνυπεύθυνοι διότι δεν διαμαρτύρονται. Μάλιστα. Τότε γιατί δεν τιμωρούνται και οι αθλητές και καλλιτέχνες τού Ισραήλ με αποκλεισμό απο τις διεθνείς διοργανώσεις, την στιγμή που το Ισραήλ έχει εισβάλει και καταλάβει Παλαιστινιακά εδάφη; Γιατί δεν τιμωρήθηκαν στο παρελθόν οι Τούρκοι και οι Αμερικανοί για την εισβολή στην Κύπρο και το Ιράκ αντίστοιχα και για τον βομβαρδισμό τής Σερβίας;(ρητορικό βεβαίως το ερώτημα) Αλλά βεβαίως, αρκεί να είσαι Αμερικανός ή πιστός φίλος και σύμμαχος τών Αμερικανών και όλα τα άλλα παραβλέπονται, όχι μόνο οι παραβάσεις τού διεθνούς δικαίου και τής ηθικής, αλλά και οι κανόνες τής γεωγραφίας (απο πού και ώς πού το Ισραήλ, Ασιατική χώρα, να συμμετέχει στις Ευρωπαϊκές αθλητικές και καλλιτεχνικές διοργανώσεις;). Θέλετε και άλλο παράδειγμα Ευρωπαϊκής υποκρισίας; Το 1975, δηλαδή την επόμενη χρονιά τής Τουρκικής εισβολής στην Κύπρο, η Τουρκία έγινε δεκτή για την παρθενική συμμετοχή της στον διαγωνισμό τής Eurovision, ενώ η Ελλάδα φυσικά απείχε διαμαρτυρόμενη για το απαράδεκτο γεγονός. Καί όχι μόνο αυτό. Το 1976 που επανήλθαμε συμμετέχοντας με το τραγούδι-μοιρολόϊ “Παναγιά μου-Παναγιά μου” ως διαμαρτυρία για την Τουρκική εισβολή, η ερμηνεύτρια Μαρίζα Κώχ δέχθηκε ένα σωρό πιέσεις και απειλές να μην συμμετάσχει, αλλά προς τιμήν της δεν υπέκυψε. (Περισσότερα μπορείτε να διαβάσετε στην ιστοσελίδα τής “Μηχανής τού Χρόνου”, που παραθέτω ως σχόλιο).

Οσο για τα πλαστά έγγραφα περί επικείμενης Ουκρανικής εισβολής σε Ρωσικά εδάφη, οι περισσότεροι θα σκεφθούν ότι την πλαστογράφηση έκανε η Ρωσική πλευρά για να δικαιολογήσει την εισβολή. Υπάρχει όμως και μία άλλη εκδοχή. Η πλαστογράφηση να έγινε απο την Αμερικανική πλευρά, η οποία άφησε στη συνέχεια τα έγγραφα να διαρρεύσουν στούς Ρώσους, προκειμένου να τούς εξαπατήσει και να τους παρασύρει σε προληπτική επίθεση κατά τής Ουκρανίας. Ο βρώμικος πόλεμος τών μυστικών υπηρεσιών μαίνεται στην Ουκρανία, παρ’ότι αφανής, και μάλλον είναι εντονότερος και απο τον φανερό πόλεμο που διεξάγεται με τα όπλα.

Εν κατακλείδι θα επαναλάβω. Στην Ουκρανική κρίση οι ΗΠΑ είναι ο μεγάλος νικητής, η Ρωσία ο μεγάλος χαμένος, οι Ουκρανοί οι τραγικοί ήρωες και ο Ζελένσκι ο μεγάλος βλάκας που εμπιστεύθηκε τους Αμερικανούς.

 

ΣΧΟΛΙΑ

 Panagiotis-Sokratis Loumakis 

  Η πολιτική πίσω απο την Eurovision 

Georgia Gousiou

Δεν τους εμπιστεύτηκε Πάνο. Τα πιόνια δεν έχουν καμία επιλογή.

Panagiotis-Sokratis Loumakis

Το ένα δεν αποκλείει το άλλο, Γεωργία. Τον έβαλαν σε αυτή την θέση ως πιόνι επειδή είδαν ότι τούς εμπιστευοταν.

Anastasia Pouli

Το οτι δεν εμπιστευεσαι την Ελλαδα και τα (ανεξαρτητα) δυτικα ΜΜΕ αλλα ανεξάρτητους ρωσους δημοσιογραφους, δείχνει ήδη μια προκαταληψη

Panagiotis-Sokratis Loumakis

Όταν λέω ανεξάρτητοι εννοώ από την κρατική ρωσική τηλεόραση και τον Πούτιν, άρα κατά τεκμήριο ουδέτεροι . Υπήρχε περίπτωση Ρώσος κρατικοδιαιτος δημοσιογράφος να πάρει συνέντευξη από τον Ζελένσκι? Και επιπλέον, αυτά που γράφω και σχολιάζω είναι αυτά που είπε επακριβώς ο Ζελενσκι. Οι δημοσιογράφοι μόνο ερωτήσεις υπέβαλαν.

 

 John Papatriantafyllou

ο Σωκράτης είναι putinfersteher. Περίεργο για συνάδελφο που σπούδασε στην Ελλάδα και μεγαλουργεί στην Ιρλανδία. Στους πολέμους υπάρχει πολύ προπαγάνδα. Αλλά να δέχεσαι και σαν αντικειμενικους τους Ρώσους δημοσιογράφους είναι πρόβλημα. Αυτοί και να θέλουν να είναι θα τους πάρει το κεφάλι ο πατερουλης!

Panagiotis-Sokratis Loumakis

Δεν ξέρω τι είναι αυτό το putinfersteher που μού αποδίδεις, αλλά δεν μού ακούγεται καλό (lol) Εννοείται ότι υπάρχει στους πολέμους προπαγάνδα, και από τις δύο πλευρές, αλλά μού προξενεί εντύπωση ότι θεωρείτε θύματα τής προπαγάνδας όσους έχουν διαφορετική άποψη από την δική σας και θεωρείτε δεδομένο ότι η δική σας άποψη είναι η αμερόληπτη και αντικειμενική.

Διάβασε και την απάντηση μου στην Αναστασία.

John Papatriantafyllou

είναι για όσους επιδεικνύουν κατανόηση στις απόψεις και κινήσεις του πουτιν

 

 

Chris Rokkas

Αν το γράψεις αυτό στα Αγγλικά είναι σίγουρο οτι ο Πούτιν θα σου προσφέρει θέση στο Υπουργείο Εξωτερικών, τμήμα προπαγάνδας. Ωραίο είναι αυτό για τους "ανεξάρτητους" Ρώσους δημοσιογράφους!

Panagiotis-Sokratis Loumakis

Χρήστο με ενδιαφέρει η αναζήτηση και η ανεύρεση τής αλήθειας και τίποτε άλλο. Διάβασε και τις απαντήσεις μου προς την Αναστασία και τον Γιάννη.