ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΓΙΑΜΑΡΕΛΛΟΥ (Δημοσιεύθηκε στις 10/03/2020)

Το παρακάτω κείμενο ανάρτησα σε ιατρικό γκρούπ τού facebook, διότι η εγκυρότητα του μπορεί να κριθεί κυρίως από γιατρούς, με ειδικές επιστημονικές γνώσεις, παρά ταύτα θεώρησα σκόπιμο να το δημοσιεύσω και στον προσωπικό λογαριασμό μου.    

 

     Επειδή πολλή κουβέντα βλέπω να γίνεται στο διαδίκτυο για αυτές, να καταθέσω και την δική μου γνώμη.

     Κατ’ αρχάς, η κατηγορηματική δήλωση για την μή μετάδοση του κοροναϊού μέσω της Θείας Κοινωνίας ήταν ατυχής και απαράδεκτη. Εχεις κάθε δικαίωμα να έχεις προσωπική άποψη για ένα επιστημονικό θέμα, αλλά όταν ερωτάσαι ως εκπρόσωπος τής επιστήμης για αυτό το θέμα, οφείλεις να δώσεις αρχικά ως απάντηση την επικρατούσα άποψη τής επιστημονικής κοινότητας και στη συνέχεια, εάν θέλεις, να καταθέσεις και την προσωπική σου άποψη ως υποσημείωση, διευκρινίζοντας οτι πρόκειται για προσωπική άποψη.

     Απο εδώ όμως μέχρι να φθάνουν μερικοί στο σημείο να προτείνουν απαγόρευση τής θείας κοινωνίας στους ναούς, η απόσταση είναι τεράστια και θα εξηγήσω το γιατί.

     Οι οδηγίες τής επιστημονικής κοινότητας και τού Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας που συνιστούν να αποφεύγουμε να φέρνουμε στο στόμα πιθανώς μολυσμένα αντικείμενα ή τα χέρια μας, είναι τα εύλογα μέτρα που θα συνιστούσε οποιοσδήποτε επιστημονικός φορέας για την αποφυγή μετάδοσης μιάς καινοφανούς και επικίνδυνης ιογενούς νόσου, δεν αποτελούν όμως και ΑΠΟΔΕΙΞΗ ότι ο ιός μεταδίδεται ΚΑΙ απο το γαστρεντερικό σύστημα (και αναφέρομαι στη ΔΙΕΙΣΔΥΣΗ του μέσω του γαστρεντερικού, όχι στην ΑΠΕΚΚΡΙΣΗ του). Διότι, όσον αφορά την πιθανότητα μόλυνσης υγιούς ασθενούς απο μολυσμένο κουταλάκι της Θείας Κοινωνίας, ο ιός θα περάσει απο το στόμα στον οισοφάγο και στη συνέχεια στο στομάχι. Οι βλεννογόνοι τής στοματικής κοιλότητας και του οισοφάγου αποτελούνται απο πολύστοιβο πλακώδες επιθήλιο και δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι ο ιός θα καταφέρει να προσκολληθεί σε αυτό, όπως ευκολότατα θα κάνει στο ψευδοπολύστοιβο κυλινδρικό επιθήλιο τής ρινικής κοιλότητας και τών αναπνευστικών οδών, δεδομένου μάλιστα οτι ο χρόνος επαφής του θα είναι ελάχιστος, λόγω τής κατάποσης. Στη συνέχεια στο στομάχι, εκεί υπάρχει μέν κυλινδρικό επιθήλιο, αλλά ο ιός πιθανότατα θα καταστραφεί απο τα γαστρικά υγρά και ένζυμα και είναι απίθανο εάν θα καταφέρει να περάσει στην κυκλοφορία (εκτός ίσως και εάν το άτομο έχει αχλωρυδρία, που, ειρήσθω εν παρόδω, συχνά δυστυχώς είναι ιατρογενής απο τις πραζόλες που κάποιοι συνάδελφοι κατα κόρον συνταγογραφούν “για να μην πειράξουν τα φάρμακα στο στομάχι”).

     Επομένως, εάν υπάρχει κάποια πιθανότητα λοίμωξης μέσω του γαστρεντερικού (απο τη λήψη τής Θείας Κοινωνίας), αυτή είναι ελάχιστη και πολύ μικρότερη απο ότι μέσω του αναπνευστικού. Εάν λοιπόν θέλουμε να απαγορεύσουμε την θεία κοινωνία για να αποκλείσουμε και αυτήν την πιθανότητα , θα πρέπει, λογικά, να απαγορεύσουμε πρώτα, όχι μόνο τις μεγάλες ΣΥΝΑΘΡΟΙΣΕΙΣ, αλλά και όλες ανεξαιρέτως τις διαπροσωπικές ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ, εάν λάβουμε υπόψη οτι ο συγχρωτισμός με μολυσμένο άτομο στον ίδιο χώρο, σε απόσταση μικρότερη του ενός μέτρου για διάστημα μεγαλύτερο των 15 λεπτών, αποτελεί παράγοντα κινδύνου (όσον αυτό μάς αφορά ως γιατρούς, θα πρέπει να κλείσουμε τα ιατρεία ή να μην βλέπουμε κανένα ασθενή). Με άλλα λόγια, θα πρέπει να εφαρμόσουμε μέτρα τύπου Κίνας, όπου όλος ο πληθυσμός θα είναι σε κατ’ οίκον περιορισμό και όσοι βγαίνουν θα το κάνουν μόνον φορώντας μάσκες. Πιστεύει κανείς οτι τέτοιου τύπου μέτρα είναι εφαρμόσιμα στην πατρίδα μας;

     Ας αφήσουμε λοιπόν κατά μέρος τους μαξιμαλισμούς και ας εφαρμόσουμε πρώτα τα απλά και βασικά μέτρα, που αποσκοπούν στην πρόληψη μετάδοσης τού ιού μέσω τού αναπνευστικού συστήματος (αποφυγή μεγάλων συναθροίσεων, πλύσιμο χεριών κλπ.) χωρίς πανικό και χωρίς ακραίους και υπέρμετρους περιορισμούς.