ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΑΡΝΗΤΩΝ ΤΟΥ ΚΟΡΩΝΟΪΟΥ (Δημοσιεύθηκε στις 9/11/2020)

 

  

     Στην προηγούμενη ανάρτηση μου αναφέρθηκα στο κοινωνικά και

 ψυχολογικά χαρακτηριστικά τού φαινομένου τής άρνησης τού 

κορωνοϊού. Σήμερα άς εξετάσουμε λογικά τα επιχειρήματα τών 

αρνητών τής σοβαρότητας τής λοίμωξης απο κορωνοϊό.

     Η θέση τους συνοπτικά έχει ως εξής: Δεν υπάρχει λόγος να ληφθούν μέτρα για περιορισμό τής επιδημίας ή τα μέτρα είναι υπερβολικά αυστηρά, διότι δεν πρόκειται για τίποτα παραπάνω απο μία απλή γρίπη, όπως η εποχική που αντιμετωπίζουμε κάθε χρόνο, για την οποία ούτε μάσκες φοράμε, ούτε αποστάσεις τηρούμε, ούτε καραντίνα και αναστολή δραστηριοτήτων (lockdown) εφαρμόζουμε. Κάποιοι συνωμοσιολόγοι προχωρούν παραπέρα λέγοντας ότι αυτά είναι κόλπα για να μάς τρομοκρατήσουν και να μάς “πλασάρουν” εύκολα το εμβόλιο, απο το οποίο θα πλουτίσει ο Bill Gates και οι φαρμακευτικές εταιρείες, ή θα ελέγξουν την προσωπικότητα μας με το ενσωματωμένο “τσιπάκι” κλπ. κλπ. Συνηγορούν όμως τα υπάρχοντα δεδομένα υπέρ τών απόψεων τους; Ας τα εξετάσουμε. 

     Για την εκτίμηση τής βαρύτητας τής λοίμωξης μάς χρειάζεται ο δείκτης θνητότητας τών μολυνθέντων, ο λεγόμενος IFR (infection fatality rate), με απλά λόγια τί ποσοστό πέθανε απο όσους γενικά μολύνθηκαν. Είναι δηλαδή ένα κλάσμα που στον αριθμητή έχει τους θανόντες απο τον κορωνοϊό και στον παρονομαστή όσους ΜΟΛΥΝΘΗΚΑΝ και όχι απλώς όσους ΝΟΣΗΣΑΝ απο αυτόν, διότι υπάρχουν και οι ασυμπτωματικοί. Για να βρεί κανείς τον αριθμό τών μολυνθέντων χρειάζονται επιδημιολογικές έρευνες με εξέταση όλου τού πληθυσμού μιάς περιοχής για την παρουσία αντισωμάτων. Για τον κορωνοϊό έχουμε τέσσερις τέτοιες μελέτες μέχρι τώρα, απο μία περιοχή στην Κίνα, απο το κρουαζιερόπλοιο Diamond Princess, απο ένα χωριό στην Γερμανία και απο την Ισλανδία και τα νούμερα ήταν αντίστοιχα 0,66% - 0,60% - 0,4% και 0,3% . Το αντίστοιχο ποσοστό για τη γρίπη είναι 0,1%. 

      Ας δεχθούμε λοιπόν ως υπόθεση εργασίας την άποψη τών αρνητών ότι δεν τρέχει τίποτα σοβαρό και δεν χρειάζονται περιοριστικά μέτρα και ότι πρέπει να αφήσουμε “λάσκα” τήν κατάσταση. Με δεδομένα ότι Α. ο ιός εξαπλώνεται πολύ εύκολα, με μέγιστη μεταδοτικότητα ήδη πρίν την εκδήλωση τών συμπτωμάτων και κατά την πρώτη ημέρα εκδήλωσης τους, Β. έχει ήδη εξαπλωθεί σε όλα τα κράτη τού κόσμου, Γ. δεν υπάρχει εμβόλιο, αυτό σημαίνει ότι σε 3-4 χρόνια θα έχει μολύνει όλο τον πληθυσμό τής γής, ο οποίος είναι στο σύνολο του επίνοσος. Εάν πάρουμε έναν μέσο δείκτη θνητότητας, π.χ. 0,4% , αυτό μεταφράζεται σε θάνατο συνολικά πάνω απο 31 εκατομμυρίων ανθρώπων σε όλον τον πλανήτη. Για σύγκριση, απο τον Α’ Παγκόσμιο πόλεμο πέθαναν 15-22 εκατομμύρια άνθρωποι, στρατιώτες και άμαχοι. Είπατε τίποτα; 

     Αντίθετα, όσον αφορά τη γρίπη, όχι μόνο ο δείκτης θνητότητας είναι τουλάχιστον 3-4 φορές μικρότερος, αλλά και ο επίνοσος πληθυσμός είναι συντριπτικά λιγότερος, διότι οι περισσότεροι απο όσους ανήκουν στις ομάδες υψηλού κινδύνου (ηλικιωμένοι, καρδιοπαθείς, πνευμονοπαθείς κλπ.) κάνουν κάθε χρόνο το εμβόλιο και προστατεύονται. Καμμία σύγκριση επομένως. 

     Υπάρχει και κάτι άλλο που κάνει ακόμα πιο επικίνδυνο τον κορωνοϊό. Οσοι επιζήσουν απο την γρίπη, κατα κανόνα επανέρχονται στην πρότερη κατάσταση υγείας, χωρίς υπολείμματα (υπάρχουν βέβαια και κάποιες εξαιρέσεις). Αντιθέτως, ο κορωνοϊός εκτός απο νεκρούς αφήνει πίσω του και πολλούς βαρειά τραυματίες και ανάπηρους, για να μιλήσω μεταφορικά. Είναι πολλοί αυτοί που επιβιώνουν μέν, αλλά με χρόνια προβλήματα αναπνευστικά, καρδιολογικά, νεφρικά ή παρατεταμένη για μήνες κόπωση, σε σημείο που να μην μπορούν να εργασθούν (“long CoVid syndrome”). 

     Αναφέρθηκα μόνο στο κόστος σε ανθρώπινες ζωές και υγεία μέχρι τώρα. Στη ζυγαριά όμως πρέπει να μπούν και άλλοι παράγοντες, όπως π.χ. το οικονομικό κόστος απο τη νοσηλεία τών ασθενών στα νοσοκομεία και ιδιαίτερα τις ΜΕΘ (αναγνωρίζω απο την άλλη το κόστος απο την ύφεση τής οικονομίας απο τα περιοριστικά μέτρα), αλλά και η συνεχής και υπέρμετρη καταπόνηση τής σωματικής και ψυχικής υγείας τού ιατρονοσηλευτικού προσωπικού που, με κίνδυνο τής ζωής του, φροντίζει τους ασθενείς μιάς επιδημίας, που δεν έχει εποχικό χαρακτήρα για 2-3 μήνες όπως η γρίπη, αλλά διαρκεί σχεδόν όλο τον χρόνο. Εάν τους βάλουμε και αυτούς στην εξίσωση, γίνεται σαφές ότι οι αρνητές τού κορωνοϊού καλό θα είναι να σιωπήσουν.