Η ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΤΗΣ ΠΑΝΔΗΜΙΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ (Δημοσιεύθηκε στις 08/04/2021)

      Πέρυσι την άνοιξη αρκετοί Ιρλανδοί, που είχαν διαβάσει και είχαν εντυπωσιαστεί από τα πολύ μικρά ποσοστά κρουσμάτων και θανάτων απο κορωνοϊό στην Ελλάδα, με ρωτούσαν εάν είναι αλήθεια και πώς τα είχαμε καταφέρει τόσο καλά. Τούς απαντούσα ότι ο λόγος ήταν η Ελλάδα είχε ανταποκριθεί με πολύ γρήγορο lockdown και είχε επικεφαλής τής ομάδας αντιμετώπισης τής πανδημίας έναν ικανότατο επιστήμονα λοιμωξιολόγο. Και βέβαια η ικανοποίηση και η περηφάνια μου είναι ευνόητη, διότι η μικρή Ελλάδα μας είχε "βάλει γυαλιά" σε αυτό το θέμα στις περισσότερες Ευρωπαϊκές (και όχι μόνο) χώρες.

      Ένα χρόνο αργότερα, ο αρχικός θρίαμβος έχει μετατραπεί σε τραγικό Βατερλώ και απο παράδειγμα προς μίμηση γίναμε παράδειγμα προς αποφυγήν. Και το αναπόφευκτο ερώτημα. Τίς πταίει; Επιγραμματικά θα πώ ότι φταίμε όλοι, πρωταρχικά βέβαια η κυβέρνηση, αλλά και ο απλός κόσμος.

Κατ αρχάς η κυβέρνηση δεν πήρε, από ό,τι φαίνεται, "χαμπάρι" ότι η δραστική μείωση τού αριθμού των κρουσμάτων, ή περιστατικών εάν προτιμάτε, στη διάρκεια τού καλοκαιριού δεν σήμαινε λήξη συναγερμού, αλλά πίστωση χρόνου προκειμένου να προετοιμαστεί καλύτερα για τα επερχόμενα χειμερινά κύματα τής πανδημίας. Και δεν έκανε τίποτα, ή έστω έκανε ελάχιστα.

      Πρώτα, δεν ενίσχυσε το Ε.Σ.Υ. με προσλήψεις ιατρο-νοσηλευτικού προσωπικού, ούτε αύξησε σημαντικά τον αριθμό κρεβατιών στις Μ.Ε.Θ. Και πώς να το κάνει άλλωστε αυτό ένα κόμμα που, παγιδευμένο στις νεοφιλελεύθερες ιδεοληψίες του, είναι εχθρικό σε ό,τι είναι δημόσιο και προσπαθεί σταδιακά να συρρικνώσει τον δημόσιο τομέα, αντί να τον επεκτείνει;

      Δεύτερον, δεν έλαβε υπόψη του την ψυχολογία τών πολιτών, και ειδικά Ελλήνων, ότι δεν είναι δυνατόν να κρατάς τον κόσμο συνέχεια μέσα μαντρωμένο με παρατεταμένο αποκλεισμό (lockdown) και μάλιστα με παράλογα αυστηρά μέτρα. Άκουγα για πρόστιμα σέ άτομα που βγήκαν έξω για ψάρεμα στην παραλία (πέρσι την άνοιξη) και “τρελλαινόμουνα”. Ή τι να πείς για το εξωφρενικό μέτρο να κλείσουν τα περισσότερα δημόσια πάρκα; Εδώ στο Δουβλίνο, που έχει πάμπολλα πάρκα και το μεγαλύτερο πάρκο τής Ευρώπης (Phoenix Park), έβγαινε ο κόσμος για περπάτημα και εκτονωνόταν ψυχικά. Στην Αθήνα, με πολύ μικρότερους ανοιχτούς χώρους, πώς κλείνεις τα πάρκα; Πώς θα "ξεδώσει" ο κόσμος; Και καλά μεν, ο πρωθυπουργός και τα στελέχη του μπορεί να έχουν νοοτροπία Λουδοβίκου ΙΣΤ' και τής αυλής του, και δεν μπορούν να καταλάβουν την ψυχολογία τών απλών πολιτών, που είναι στριμωγμένοι ανάμεσα στη Σκύλλα τής οικονομικής δυσπραγίας απο το lockdown και στη Χάρυβδη τής κοινωνικής αποστασιοποίησης και τού εγκλεισμού. Συμβούλους ψυχολόγους δεν έχουν στην κυβέρνηση; Μόνο λοιμωξιολόγους προσέλαβαν για να αντιμετωπίσουν την πανδημία; Μοιραία λοιπόν κάποια στιγμή, οι πολίτες και ιδιαιτέρως οι νέοι, άρχισαν να συναθροίζονται κρυφά σε εσωτερικούς χώρους, μη μπορώντας να αντέξουν τον παρατεταμένο εγκλεισμό και μη έχοντας άλλες διεξόδους. Να προσθέσω και την αψυχολόγητα υποχρεωτική χρήση τής μάσκας στους εξωτερικούς χώρους, που επέτεινε το κλίμα ψυχολογικής ασφυξίας τού πληθυσμού. Εδώ στην Ιρλανδία, η χρήση μάσκας στους εξωτερικούς χώρους ήταν πάντοτε προαιρετική (χρησιμοποιώ τους Ιρλανδούς ως μέτρο σύγκρισης, διότι και αυτοί είναι γενικά αντιδραστικοί στις υπερβολικές απαγορεύσεις).

      Τρίτον, οι συνθήκες συνωστισμού στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς. Δεν μπορείς να περιμένεις αποφυγή μετάδοσης τού κορωνοϊού σε κλειστό χώρο, όταν οι επιβάτες είναι ο ένας δίπλα στον άλλον, ακόμη και αν φοράνε μάσκες. Βάζεις περισσότερα δρομολόγια για να αποσυμφορηθούν. 

 

      Να αναφερθώ όμως και στην ευθύνη τών πολιτών. Στην Ιρλανδία κατά κανόνα, υπάρχουν και εξαιρέσεις, έχει εμπεδωθεί η νοοτροπία ότι κινδυνεύεις να κολλήσεις, εάν θέλεις να συνομιλήσεις με κάποιον άλλον και τον πλησιάσεις σε κοντινή απόσταση. Για παράδειγμα, υπήρχαν περιπτώσεις στον χώρο εργασίας μας που χρειαζόταν να συνεννοηθούμε σύντομα μεταξύ μας και για λόγους βιασύνης δεν φορούσαμε μάσκα. Τηρούσαμε όμως μία απόσταση ασφαλείας, μπορεί να μήν ήταν 1,5 μέτρο, ήταν όμως τουλάχιστον ένα μέτρο. Στα πεζοδρόμια υπήρξαν αρκετές περιπτώσεις που εγώ και η γυναίκα μου διασταυρωνόμασταν με άλλους πεζούς σε στενό σημείο, που θα μας έφερνε σε άμεση γειτνίαση, και τούς έβλεπες ότι κοντοστεκόντουσαν με δισταγμό. Τις περισσότερες φορές κατεβαίναμε απο το πεζοδρόμιο για να τούς διευκολύνουμε και έβλεπες ότι συνέχιζαν την πορεία τους με ανακούφιση, ευχαριστώντας μας με την ευγένεια που τούς χαρακτηρίζει. Για το λόγο αυτό έπαθα σόκ όταν ήλθα στην Ελλάδα το καλοκαίρι και έβλεπα κόσμο να πλησιάζει να μιλήσει σε εμένα ή άλλους γνωστούς στα 20 - 30 εκατοστά (χωρίς μάσκα), λές και δεν είχαν ακούσει τίποτα περί κορωνοϊού.

      Βεβαίως αυτή η συμπεριφορά του κόσμου δεν είναι άσχετη με τα υψηλά ποσοστά στη χώρα μας τών αρνητών τής σοβαρότητας τής πανδημίας τού κορωνοϊού, άλλη μία θλιβερή πρωτοπορία μας. Και επίσης είναι ανώριμη η τάση να αντιδράς συλλήβδην σε ΌΛΑ τα μέτρα τής κυβέρνησης, ακόμα και στα λογικά, που εφαρμόζονται σε όλον τον κόσμο, επειδή η πολιτική της σε αυτό το θέμα υπήρξε αντιφατική, αλλοπρόσαλλη και αποτυχημένη. Τηρείς τις λογικές προφυλάξεις για την προστασία του εαυτού σου και τών αγαπημένων προσώπων σου, όχι για την κυβέρνηση.

 

      Δυστυχώς για άλλη μια φορά, ως χώρα κατρακυλήσαμε απο την κορυφή στην χαράδρα και πίνουμε πάλι το πικρό ποτήρι τής εθνικής απογοήτευσης. Να δώ πότε θα βάλουμε μυαλό όλοι, ο λαός και οι πολιτικοί μας.

 

 

Σχόλια : 

Βασίλειος Κωνσταντίνου

Συμφωνώ στο νόημα της ανάρτησης Παναγιώτη. Ξέχασες όμως το πιο σημαντικό. Στις πορείες και στα συλλαλητήρια του κόσμου αλλά μπρατσέτο. Από εκεί και πέρα χάθηκε η μπάλλα.Όταν έκαναν παρατηρήσεις σε κάποιον για την εκκλησία και την ανάγκη να προσέχει και το σπουδαιότερο αν είναι πολλοί μέσα να καθίσει έξω, μου επιτέθηκε λέγοντας μου εγώ θα πάω να καθίσω μακριά από τον άλλο και συντεταγμένα γιατί δεν λες αυτούς που στιβάζονται στις πορείες.Η αντίδραση στην επιτυχία την περισινή είχε συγκεκριμμένο πολιτικό χώρο.Ο καθένας γνωρίζει γιατί.Τώρα αυτό με την κυβέρνηση και τα λάθη.Η κυβέρνηση δεν μπορούσε να μην κάνει λάθη γιατί είναι εικόνα και ομοίωση της κοινωνίας. Δεν είναι εισαγωγής. Από την στιγμή που η κοινωνία μετά το καλοκαίρι ξαμολιέται μέσα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να αποδείξει ότι όλα είναι ένα ψέμα,και δεν υπήρχαν αντίρροπες δυνάμεις (ένας προς δέκα ήμασταν)το αποτέλεσμα ήταν προκαθορισμένο.Ήρθαμε στα ίσια μας λένε στα χωριά μας. και στην κοινωνία,και στους θεσμούς και στην κυβέρνηση.

 Panagiotis-Sokratis Loumakis 

Βασίλη καλησπέρα. Οι πορείες και τα συλλαλητήρια αλά μπρατσέτα σίγουρα έπαιξαν ρόλο, αλλά τον ίδιο και μεγαλύτερο ρόλο έπαιξαν οι κρυφές συνεστιασεις σε σπίτια, επειδή ο κόσμος δεν μπορούσε να ξεδώσει βγαίνοντας έξω. Θέλεις απόδειξη? Η Λάρισα ήταν έτοιμη να μπει σε αυστηρό lockdown λόγω πολλών κρουσμάτων. Λόγω του σεισμού δεν το έκαναν, τα άφησαν ανοικτά και τα κρούσματα μειώθηκαν! Όσον αφορά την μη τήρηση των μέτρων , δεν νομίζω ότι πρέπει να ρίξουμε την ευθύνη αποκλειστικά σε συγκεκριμένο πολιτικό χώρο (δηλ. την Αριστερά ) , διότι πχ οι θρησκευομενοι, που κατά πλειονότητα είναι δεξιοί, είναι αρνητές του Covid σε μεγάλο ποσοστό. Επίσης αρνητές είναι σε μεγάλο ποσοστό οι τής Άκρας Δεξιάς. Βεβαίως συμφωνούμε στο βασικό νόημα, όπως είπες, ότι φταίνε και οι πολιτικοί, αλλά και ο κόσμος.