ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟ ΖΗΤΗΜΑ (Δημοσιεύθηκε 24/05/2021)
Ετυχε να διαβάσω πρόσφατα στο διαδίκτυο κάποια φιλο-Ισραηλινή ανάρτηση στο θέμα τού Παλαιστινιακού, με αφορμή την πρόσφατη αναζωπύρωση τών συγκρούσεων. Επειδή η ανάρτηση αυτή ξεχείλιζε απο μεροληψία και αποσιώπηση κρίσιμων ιστορικών γεγονότων, που είναι απαραίτητα για να βγάλει κάποιος αντικειμενικά συμπεράσματα, αποφάσισα να γράψω επί τού θέματος.
Κατ’ αρχάς θα ήθελα να ξεκαθαρίσω ότι θέση μου είναι ότι η στάση μας πάνω σε ένα υπό συζήτηση θέμα πρέπει να ορίζεται απο πανανθρώπινες ηθικές αξίες και ιδανικά και όχι απο ιδιοτελή υιοθέτηση τών απόψεων μιάς πλευράς, επειδή είναι σύμμαχος μας στην παρούσα ιστορική συγκυρία (που όμως αύριο μπορεί να αλλάξει). Υπο αυτό το πρίσμα, πρωτόγονα συναισθηματικά αντανακλαστικά κάποιων συμπατριωτών, που εκφράζονται με την άποψη “ο φίλος (:Παλαιστίνιοι) τού εχθρού μου (:Τουρκία) είναι και δικός μου εχθρός” είναι παιδαριώδη και ανόητα.
Μετά απο αυτό το ξεκαθάρισμα να περάσω στην κριτική τού άρθρου. Η επιχειρηματολογία του βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στην αντίδραση του Αραβικού κόσμου στην απόφαση τού Ο.Η.Ε. για δημιουργία τού κράτους τού Ισραήλ το 1948. Να ξετυλίξουμε όμως το κουβάρι τής Ιστορίας απο παλαιότερα.
Οι Εβραίοι εγκατέλειψαν την Ρωμαιοκρατούμενη Ιουδαία τον 1ο και 2ο αιώνα μ.Χ. μετά απο την συντριβή δύο εξεγέρσεων τους κατα τών Ρωμαίων. Η πρώτη μάλιστα ήταν ιδιαίτερα καθοριστική και επώδυνη για αυτούς διότι ο Ρωμαίος στρατηγός (και μετέπειτα αυτοκράτορας) Τίτος, που κατέπνιξε την εξέγερση το 70 μ.Χ., κατέστρεψε την Ιερουσαλήμ και τον ναό τού Σολομώντος, το θρησκευτικό κέντρο της λατρείας τους. Ετσι διασκορπίστηκαν στα πέρατα τού κόσμου. Η περιοχή κατοικήθηκε απο άλλους γύρω λαούς, οι οποίοι ακολούθησαν την ιστορική εξέλιξη τής περιοχής τής Μέσης Ανατολής, δηλαδή κατάκτηση απο τους Αραβες τον 6ο αιώνα και εξισλαμισμό της. Πολλούς αιώνες αργότερα και συγκεκριμένα τον 20ο, υπό την πίεση τής ιδιαίτερα ισχυρής οικονομικά και πολιτικά Εβραϊκής διασποράς και με πρωτοστάτη την Μεγάλη Βρεταννία και τις ΗΠΑ, αποφασίζεται η αναγέννηση του κράτους του Ισραήλ στα πατρογονικά εδάφη τους. Ιστορικά δίκαιη αυτή η απόφαση λένε οι υποστηρικτές του Ισραήλ, η ίδρυση ανεξάρτητου κράτους για το Εβραϊκό έθνος. Σύμφωνοι, αλλά και απόλυτα κατανοητή και συγγνωστή η αντίδραση τών Παλαιστινίων, που καλούνται να εγκαταλείψουν πολλοί απο αυτοί τις εστίες τους για να επανορθωθεί μία ιστορική αδικία εις βάρος τών Εβραίων, για την οποία δεν ευθύνονται καθόλου. Και δεν είναι μόνο αυτό. Πολλοί απο τους Παλαιστινίους αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους όχι μόνο εξ αιτίας του Αραβοϊσραηλινού πολέμου που ξέσπασε το 1948, αλλά εξ αιτίας συστηματικών και σκόπιμων διώξεων απο τους Ισραηλινούς, που ήθελαν να δημιουργήσουν ένα εθνικά “καθαρό” κράτος ή έστω ένα κράτος στο οποίο θα είχαν την απόλυτη φυλετική πλειοψηφία. Δημιουργήθηκε έτσι μία στρατιά 750.000 προσφύγων, οι οποίοι κατέφυγαν κατα κύριο λόγο στις καθορισμένες απο τον ΟΗΕ ως Παλαιστινιακές περιοχές τής Δυτικής Όχθης τού Ιορδάνη, τής Λωρίδας τής Γάζας και τής Ανατολικής Ιερουσαλήμ. Ετσι το Ισραήλ όχι μόνο “απαλλάχθηκε” απο αυτούς, αλλά κατέσχεσε και τις περιουσίες τους και το πρόβλημα τής αποκατάστασης ή έστω αποζημίωσης τών προσφύγων παραμένει μέχρι σήμερα ένα τεράστιο “αγκάθι” σε όλες τις διαπραγματεύσεις, το οποίο “φυσικά” το Ισραήλ δεν θέλει να συζητήσει.
Ομως το φιλοϊσραηλινό άρθρο αποφεύγει να αναφέρει (σκοπίμως ή απο άγνοια;) ότι έχει τρέξει πολύ νερό στο ποτάμι τής Ιστορίας απο το 1948. Ακολούθησαν αρκετοί πόλεμοι μεταξύ Αραβικών κρατών και Ισραήλ, αλλά σήμερα κανένα απο τα γειτονικά στο Ισραήλ κράτη δεν διατηρεί φιλοπόλεμη και επιθετική στάση απέναντι του, ακόμη και εάν η στάση κάποιων απο αυτά δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί φιλική. Επιπλέον,η αρχικά αδιάλλακτη στάση πολλών Παλαιστινίων, που δεν αναγνώριζαν το δικαίωμα ύπαρξης τού Ισραήλ, παραχώρησε τη θέση της στην μετριοπαθή στάση τής ειρηνικής συνύπαρξης δύο ανεξάρτητων κρατών και έμενε να καθορισθούν οι λεπτομερείς όροι αυτής τής συνύπαρξης. Ομως το μείζον πρόβλημα και το σημείο τριβής μεταξύ τών δύο πλευρών τα τελευταία 50 περίπου χρόνια ήταν η παράνομη στρατιωτική κατοχή τής λωρίδας τής Γάζας, τών εδαφών τής Δυτικής ΄Οχθης του Ιορδάνη ποταμού και τής Ανατολικής Ιερουσαλήμ μετά τον πόλεμο τών έξι ημερών του 1967 (βεβαίως η κατοχή τής λωρίδας τής Γάζας ήρθη, αλλά αντικαταστάθηκε με αποκλεισμό και στρατιωτικές επιδρομές). Και αυτά παρά τις δεκάδες καταδικαστικές αποφάσεις τού Ισραήλ απο τα Ηνωμένα ΄Εθνη. Το αυτί του Ισραήλ δεν “ίδρωσε” καθόλου. Ενώ οι Παλαιστίνιοι ήταν γενικά πρόθυμοι να κάνουν υποχωρήσεις και συμβιβασμούς, οι Ισραηλινοί όχι απλώς δεν έκαναν κάτι ανάλογο, αλλά συνέχισαν την επεκτατική πολιτική τους, εγκαθιστώντας με παράνομο και προκλητικό τρόπο Εβραίους εποίκους στα κατεχόμενα Παλαιστινιακά εδάφη και αψηφώντας την διεθνή κατακραυγή. Ηταν φανερό ότι το αίσθημα τής ατιμωρησίας για τις πράξεις τους και τής παντοδυναμίας απο την πολιτική και στρατιωτική υποστήριξη τών ΗΠΑ (πάνω απο 3 δίς δολλάρια είναι η μέση ετήσια στρατιωτική βοήθεια τών ΗΠΑ προς το Ισραήλ) λόγω του ισχυρού Εβραϊκού λόμπι στις ΗΠΑ τούς είχε αποθρασύνει.
Φυσικά δεν είναι όλοι οι Παλαιστίνιοι μετριοπαθείς και πρόθυμοι να κάνουν παραχωρήσεις για την επίτευξη μιάς συμφωνίας και ειρήνης στην περιοχή. Ομως αυτό ισχύει εξ ίσου, ίσως και εντονότερα, και για την Ισραηλινή πλευρά. Η υπογραφή τών συμφωνιών τού Όσλο (1993-95) μεταξύ τού Ισραήλ και τής Οργάνωσης για την Απελευθέρωση τής Παλαιστίνης προκάλεσε αντιδράσεις όχι μόνο μεταξύ τών Παλαιστινίων, αλλά και πολλών Ισραηλινών, με αποκορύφωμα την δολοφονία τού Ισραηλινού πρωθυπουργού Γιτζάκ Ράμπιν απο Εβραίο υπερ-εθνικιστή και στη συνέχεια τήν άνοδο στην εξουσία τού συντηρητικού Βενιαμίν Νετανιάχου (τού και σημερινού πρωθυπουργού), που “πάγωσε” την εφαρμογή τών συμφωνιών. Υπάρχουν πολλοί υπερ-ορθόδοξοι Εβραίοι που θεωρούν προδοσία οποιαδήποτε παραχώρηση προς τους Παλαιστινίους και φυσικά σε αυτό το πολιτικό πλαίσιο ακόμη και μία διαλλακτική και καλών προθέσεων Ισραηλινή κυβέρνηση θα ήταν δύσκολο να κινηθεί.
Να αναφερθώ και στην τρομοκρατική δράση τής Χαμάς, την οποία ο αρθρογράφος επικαλείται ως απόδειξη ότι η αδιάλλακτη πλευρά είναι οι Παλαιστίνιοι. Κατ’ αρχάς, όπως προανέφερα, υπάρχουν πολλοί αδιάλλακτοι και στην πλευρά τού Ισραήλ, οι οποίοι δεν χρειάζεται να προσφύγουν οι ίδιοι σε βίαιες ενέργειες, απο τη στιγμή που υπάρχει η κρατική βία και τρομοκρατία. Δεύτερον, είναι απολύτως αναμενόμενο να γεννηθούν και να αναπτυχθούν ριζοσπαστικές απόψεις και τρομοκρατική δράση σε έναν απελπισμένο λαό, που επί χρόνια τώρα υφίσταται συστηματικούς διωγμούς, δολοφονίες, καταπίεση και άρνηση θεμελιωδών δικαιωμάτων, αυτών που απολαμβάνουν οι περισσότεροι λαοί τού κόσμου. Ολα αυτά παρά τις επανειλημμένες καταδίκες τού Ισραήλ απο τον ΟΗΕ, ο οποίος βγάζει αποφάσεις, τις οποίες το Ισραήλ με την ανοχή τών ΗΠΑ γράφει στα παλαιότερα τών υποδημάτων του (για να μή γράψω κάτι χειρότερο και εξεγερθούν οι σεμνότυφοι), ενώ η διεθνής κοινότητα παρακολουθεί απαθής ή ανήμπορη να επιβάλει την νομιμότητα.
Εχω και ένα τρίτο σχόλιο, αλλά θα κάνω προηγουμένως μία μικρή παρένθεση. Το Ισραήλ είναι ένα ικανότατο και αποτελεσματικότατο κράτος, τόσο σε επίσημο, φανερό επίπεδο, όσο και επίπεδο μυστικών υπηρεσιών. Θυμηθείτε την επιχείρηση στο αεροδρόμιο τού Εντεμπε τής Ουγκάντας το 1976 όπου, εν μιά νυκτί, οι Ισραηλινοί κομμάντος πέταξαν στην Ουγκάντα, απελευθέρωσαν τούς ομήρους της αεροπειρατείας και επέστρεψαν στο Ισραήλ. Οπως επίσης τον εντοπισμό στην Αργεντινή απο τις Ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες τού Αντολφ Αϊχμαν, του εγκληματία πολέμου και αρχιτέκτονα τού “Ολοκαυτώματος”, την απαγωγή και την μεταφορά του στο Ισραήλ για δίκη και καταδίκη. Δεν κατηγορούμε το Ισραήλ για ανεπάρκεια και ανικανότητα, αλλά για σκληρότητα, απανθρωπιά και ρατσισμό σε βάρος τών Παλαιστινίων. Πώς γίνεται λοιπόν ένα τόσο ικανό κράτος να μην έχει καταφέρει να παρεμποδίσει την είσοδο πρώτων υλών για την κατασκευή ρουκετών, αυτών που εκτοξεύει η Χαμάς κατά τού Ισραήλ, στη λωρίδα τής Γάζας; Η λωρίδα τής Γάζας είναι μία σπιθαμή γής, χωρίς αεροδρόμιο και χωρίς λιμάνι, περίκλειστη απο το Ισραήλ (με μία μικρή μόνο συνοριακή επαφή με την Αίγυπτο), το οποίο ελέγχει όλες τις οδικές, χερσαίες εισόδους και εξόδους σε αυτήν. Πώς εξηγείται αυτή η ανικανότητα τού Ισραήλ στην αποτροπή διακίνησης υλικών κατασκευής όπλων τρομοκρατίας;(Μην μού αντιτείνει κανείς τις σήραγγες, διότι οι έξοδοι τους βρέθηκαν και σφραγίσθηκαν και δεν είναι δύσκολο να εντοπισθούν τυχόν νέες). Μήπως λοιπόν είναι αλήθεια οι καταγγελίες για συνεργασία τών Ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών με την Χαμάς; Διότι η τρομοκρατική δράση τής Χαμάς προσφέρει το τέλειο άλλοθι στο Ισραήλ, ώστε να εμφανίζεται στα μάτια τής διεθνούς κοινότητας ως υφιστάμενο επίθεση και αμυνόμενο, να αντεπιτίθεται με πολύ μεγαλύτερη σκληρότητα και να χρησιμοποιεί την Χαμάς ως πρόσχημα για να διαιωνίζει την κατοχή τών Παλαιστινιακών εδαφών και να τορπιλλίζει κάθε ειρηνευτική προσπάθεια.
Συμπερασματικά:
- I stand with Palestine, διότι ως ελεύθερος και φιλελεύθερος άνθρωπος είμαι υπέρμαχος τού δικαιώματος αυτοδιάθεσης όλων τών λαών τού κόσμου και οι Παλαιστίνιοι είναι απο τους ελάχιστους που στερούνται μέχρι σήμερα αυτό το δικαίωμα (όπως και οι Κούρδοι)
- I stand with Palestine, διότι τα ανθρωπιστικά αισθήματα και τα δημοκρατικά ιδεώδη μου υπαγορεύουν να συμπαρατάσσομαι με τους καταπιεσμένους και αδικημένους αυτού τού κόσμου και όχι με την αυθαιρεσία τών ισχυρών
- I stand with Palestine, διότι ως Ελληνας, που οι πρόγονοι μου αγωνίσθηκαν για την αποτίναξη βάρβαρων ζυγών, κατανοώ την λαχτάρα αλλά και την απόγνωση ενός λαού που πασχίζει να κάνει το ίδιο εγκαταλελειμμένος απο όλους και κατανοώ τον πόνο και την οδύνη τους για την κατοχή τών εδαφών τους και την απομάκρυνση απο τις εστίες τους, διότι διατηρώ την μνήμη τής ανάλογης τραγωδίας τής Κύπρου
Υ.Γ.
Για λόγους διευκόλυνσης σας στη σύγκριση τών επιχειρημάτων τού άρθρου
το οποίο αντικρούω, θα το παραθέσω ως σχόλιο απο κάτω, όπως
αναδημοσιεύθηκε απο συνάδελφο και φίλη
Σχόλια:
Argirios Argiriou
Υπάρχει πάντως και η αντίθετη γνώμη:
Panagiotis-Sokratis Loumakis
Αργύρη , εάν διάβασες προσεκτικά το άρθρο μου , θα διαπίστωσες ότι η
Χαμάς αποτελεί το τέλειο "άλλοθι" για το Ισραήλ , ώστε να εμφανίζεται
στα μάτια τής διεθνούς κοινότητας ως αμυνόμενο και για να συνεχίζει την
επιθετική πολιτική του σε βάρος τών Παλαιστινίων. Μέχρι πρίν κάποια
χρόνια δεν υπήρχε Χαμάς, είχε επικρατήσει η μετριοπάθεια στην PLO, που
επιδίωκε ειλικρινώς και διακαώς μία ειρηνευτική λύση και αυτό ήταν
τεράστιο πρόβλήμα για το Ισραήλ , που ουσιαστικά δεν ήθελε λύση και
πήγαινε υποκριτικά στο τραπέζι τών διαπραγματεύσεων με πραγματικό σκοπό
να τίς οδηγήσει σε αποτυχία. Το Ισραήλ είναι αυτό πού ενίσχυσε την Χαμάς
και συνεχίζει να έχει πράκτορες στις τάξεις της. Με αυτό τον τρόπο
έχει εξασφαλίσει μονίμως την μή-λύση τού Παλαιστινιακού , επικαλούμενο
υποκριτικά και προσχηματικά έναν ριζοσπαστισμό και τρομοκρατία που το
ίδιο δημιούργησε. Σατανικά ιδιοφυές.
Dimitris Kounalakis
Θα
σου πρότεινα να διαβάσεις τι έγινε λίγο πριν το 1948 που υπήρχαν
Εβραίοι στην περιοχή και να δεις και την δράση του Παλαιστίνιου μουφτή
που έδωσε την ευκαιρία για τον Αραβο-Ισραηλινό πόλεμο του 1948:
Το
διάβασα . Τι ακριβώς αποδεικνύει , Δημήτρη? Η ύπαρξη και η δράση
κάποιων ριζοσπαστικών ατόμων , που απομονώθηκαν απο την ίδια τους την
κοινότητα, όπως το άρθρο αναφέρει, ακυρώνει το δίκαιο τών αγώνων ενός
ολόκληρου λαού? Αλλωστε ο ριζοσπαστισμός γεννιέται εκεί όπου υπάρχει
ακραία αδικία.
Dimitris Kounalakis
Δεν μιλάμε για άτομα. Μιλάμε για τον ηγέτη της εποχής. Αν ψάξεις να
βρεις γιατί η Χαμάς δεν χρειάζεται να κάνει εκλογές, θα καταλάβεις.
Panagiotis-Sokratis Loumakis
Τελικά αποδεικνύεται γιατί εσάς τους φίλο-ισραηλινούς σάς βολεύει να
εστιάζεστε στα ριζοσπαστικα άτομα και ομάδες τής Παλαιστινιακης πλευράς
από γενέσεως Παλαιστινιακου ζητήματος μέχρι σήμερα. Διότι δίνει ένα πολύ
βολικό άλλοθι στην μεροληπτικη ηθική συνείδηση σας, ώστε να αγνοείτε
τόσο τούς πολύ περισσότερους μετριοπαθεις Παλαιστινιους που επιδιώκουν
δίκαιη λύση , όσο και τον πολύ χειρότερο Ισραηλινό ριζοσπαστισμο και την
εναντίωση τους στην εξευρεση λύσης.
Dimitris Kounalakis
Αυτούς που επιδιώκουν δίκαιη λύση τους ρωτάς γιατί δεν "χρειάζεται"
εκλογές η Χαμάς και αν θεωρούν ότι ο μουφτής μπορεί να είναι ένα
ριζοσπαστικοποιημένο πρόσωπο που το απομονώνουν. και έλα να μας πεις την
απάντηση. Τους άστοχους και ανεδαφικούς προσωπικούς χαρακτηρισμούς σου
τους επιστρέφω.
Panagiotis-Sokratis Loumakis
Α. Εκτός απο την Χαμάς υπάρχει και η Φατάχ, να μην το ξεχνάμε αυτό. Β.
Το ερώτημα γιατί ανδρώθηκε η Χαμάς στην λωρίδα τής Γάζας σε έχει
απασχολήσει? Ξαναδιάβασε την ανάρτηση μου προσεκτικά και υπάρχει η
απάντηση.
Chris Rokkas
Πάνο
ξέχασες να αναφέρεις ότι όταν ιδρύθηκε το Ισραήλ υπήρχε σχέδιο και για
ανεξάρτητο παλεστινιακο κράτος που ποτέ δεν αποδέχθηκαν γιατί σκοπός
τους ηταν και είναι η εξαφάνιση του Ισραήλ.
Ποσώς
με ενδιαφέρει ποιος έχει αν έχει περισσότερο δίκαιο. Αυτό που με
ενδιαφέρει είναι η ασφάλεια της πατρίδας μου. Οι παλεστινιοι είναι
κολλητοί με τους Τούρκους και μαζί γιορτάσανε την βεβήλωση της Αγίας
Σοφίας. Ναι, ο φίλος του εχθρού μου είναι εχθρός μου. Εχεις δουλέψει με
Άραβες? Έχεις δουλέψει με Ισραηλινούς? Εκεί μόνο θα καταλάβεις σε τι
διαφέρουν οι λαοί. Στον χώρο εργασίας.
Takis Panotopoulos
@ Chris Rokkas σωστά όλα αυτά που λες, αλλά ο καθημερινός εξευτελισμός που υφίστανται
οι Παλαιστίνιοι, υπόδουλοι στην ίδια τους τη γη, είναι κάτι που δεν
μπορώ να αγνοήσω. Αυτό είναι που τροφοδοτεί την Χαμάς και δυστυχώς δεν
βλέπω καμμιά προσπάθεια από την πλευρά του Ισραήλ για εξεύρεση λύσης.
Panagiotis-Sokratis Loumakis
@ Chris Rokkas Πραγματικά εξοργιστικές οι απόψεις σου Χρήστο. Αυτό "το ποσώς με
ενδιαφέρει ποιός έχει δίκιο" εκφράζει παραστατικά την αδιαφορία και
ουσιαστικά συνενοχή μεγάλου μέρους τής διεθνούς κοινότητας σε ένα
συντελούμενο έγκλημα. Βολεμένη η ίδια στην ευμάρεια της, με
εξασφαλισμένο υψηλό βιοτικό επίπεδο, "δεν δίνει δεκάρα" για τους
"παρίες" αυτού τού κόσμου , που πασχίζουν για τα βασικά δικαιώματα τους.
Οσο για την φιλία τών Παλαιστινίων με τούς Τούρκους έχω απαντήσει ,
αλλά να προσθέσω ότι εάν η Ελλάδα του Μητσοτάκη (τον οποίο εσύ
υποστηρίζεις ) δεν τους είχε εγκαταλείψει, όι παραδοσιακά φίλοι μας
Παλαιστίνιοι δεν θα είχαν στραφεί αναγκαστικά στην αγκαλιά τής Τουρκίας.
Οσο για το ότι προτιμάς Ισραηλινούς απο Αραβες ως συνεργάτες στην
εργασία σου, αυτό και εάν είναι εξωφρενικά άστοχο επιχείρημα . Ο
καθένας μας μπορεί να συμπαθεί κάποιους λαούς και να αντιπαθεί
κάποιους άλλους, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν αναγνωρίζουμε σε ΟΛΟΥΣ
το δικαίωμα ύπαρξης και αυτοδιάθεσης. Τραγικές οι απόψεις σου για άτομο
τής δικής σου καλλιέργειας. Y.Γ.
Λησμόνησα να απαντήσω στο ότι "στόχος τών Παλαιστινίων ήταν και ΕΙΝΑΙ η
εξαφάνιση τού κράτους τού Ισραήλ". Οχι Χρήστο. Η πλειοψηφία τών
Παλαιστινίων εδώ και καιρό έχει αναγνωρίσει το δικαίωμα ύπαρξης τού
Ισραήλ και πασχίζει με ειλικρίνεια για μία δίκαιη λύση που θα σέβεται τα
δικαιώματα και τών δύο πλευρών , αλλά το Ισραήλ είναι αυτό που δεν
θέλει. Ξαναδιάβασε την ανάρτηση μου και διάβασε συμπληρωματικά την
απάντηση μου στο παραπανω σχόλιο τού Αργύρη Αργυρίου.
John Traveller https://www.dailysabah.com/politics/diplomacy/turkey-palestine-should-strike-maritime-deal-similar-to-libya?fbclid=IwAR18VuOZW3njODMNM31IwlEpihNCaXfsdw9hcX77W_t8j8_QnkJATvR49Ao
και μια ανωριμη αναλυση της Καθημερινης ...Ετσι για να γινεται κουβεντα
John Traveller
Ας
δουμε και τι λεει η Τουρκικη Sabah για ενα αλλο θεμα που εχει σχεση με
τους Παλαιστινιους. Συμφωνια για ΑΟΖ που πεταει την ΑΟΖ της Κυπρου στα
σκουπιδια. Αλλα εμεις αλοιμονο . "Κολλημενοι" για παντα με την "υποθεση"
των Παλαιστινιων , που μας εχουν γραμμενους στα παλια τους τα παπουτσια
. Και καλα κανουν με τα μυαλα που εχουμε
Panagiotis-Sokratis Loumakis
@ John Traveller Οταν η Ελληνική πολιτική διώχνει έναν παραδοσιακό φίλο μας ή έστω δεν
υποστηρίζει τα δίκαια αιτήματα του (Παλαιστίνιοι) , αυτός μοιραία θα
καταλήξει στην αγκαλιά όποιου τού προσφέρει υποστήριξη (Τουρκία), απλή
λογική. Ας τούς είχε προσφέρει στήριξη η Ελλάδα, για να μην είχαν
συνταχθεί με τον εχθρό μας. Αλλά η Ελληνική πολιτική δεν διακρίνεται απο
διορατικότητα, αλλά απο μυωπική μικροψυχία , όπως ακριβώς με τους
Πομάκους, που με την εχθρική πολιτική τού ελληνικού κράτους "καταφέραμε"
να τούς κάνουμε φιλότουρκους τους περισσότερους απο αυτούς .
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου