Ο ΜΥΘΟΣ ΤΩΝ ΠΥΡΗΝΙΚΩΝ ΒΟΜΒΩΝ ΠΟΥ ΤΕΛΕΙΩΣΑΝ ΤΟΝ Β’ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΟΛΕΜΟ (Δημοσιεύθηκε 05/08/2021)

 

Η 6η και η 9η Αυγούστου είναι οι θλιβερές επέτειοι τής ρίψης τών ατομικών βομβών στην Χιροσίμα και το Ναγκασάκι, που αποτέλεσαν το αίτιο τής συνθηκολόγησης τών Ιαπώνων και τής λήξης τού πολύνεκρου Β’ Παγκόσμιου πολέμου, όπως τουλάχιστον ξέρουμε. Μάλιστα αυτό το ευτυχές αποτέλεσμα λειτούργησε στη συνείδηση πολλών ως ένα είδος ηθικής αθώωσης ή έστω ελάφρυνσης αυτού τού φρικιαστικού βομβαρδισμού. Θυμάμαι ακόμα την συζήτηση που είχαμε με συνομηλίκους μου και κάποιους ενηλίκους στα χρόνια τού Λυκείου, όπου η άποψη τής καταδίκης τής ρίψης τών ατομικών βομβών (τής οποίας ήμουνα ένας τών υποστηρικτών) αντιπαρατέθηκε με την άποψη ότι οι ατομικές βόμβες ήταν ένα είδος αναγκαίου κακού, προκειμένου να υποχρεωθούν σε συνθηκολόγηση οι πεισματάρηδες Ιάπωνες.

Να όμως που η ιστορική έρευνα έχει αναδείξει στοιχεία που αμφισβητούν την κατεστημένη παραδοχή ότι η ρίψη τών ατομικών βομβών έκανε την Ιαπωνία να συνθηκολογήσει.

Οταν το Ανώτατο Κυβερνητικό Συμβούλιο τής Ιαπωνίας συνεδρίαζε απο νωρίς το πρωί τής 9ης Αυγούστου με θέμα την συνθηκολόγηση, η είδηση για τον βομβαρδισμό τού Ναγκασάκι, που έγινε αργότερα την ίδια ημέρα, δεν είχε φθάσει ακόμα. Αρα η βόμβα στο Ναγκασάκι δεν ήταν αυτή πού τούς έκανε να συζητάνε το θέμα.

Μήπως όμως ήταν τότε η βόμβα στην Χιροσίμα στις 6 Αυγούστου; Εάν ήταν αυτή το κρίσιμο γεγονός λόγω τού μεγέθους τής καταστροφής, τότε γιατί άργησαν τρείς ολόκληρες ημέρες να ανταποκριθούν στην κρισιμότητα τής κατάστασης;

Εδώ να κάνω μία παρένθεση. Εάν ένας ιστορικός μάς ρωτούσε ποιά ήταν η πόλη με τούς περισσότερους νεκρούς απο βομβαρδισμό στη διάρκεια τού Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, οι περισσότεροι θα απαντούσαμε η Χιροσίμα. Εάν μάς έλεγε ότι η απάντηση μας είναι λάθος και μάς έδινε μία δεύτερη ευκαιρία, οι περισσότεροι θα σκεπτόμασταν το Λονδίνο ή την Δρέσδη ή το Αμβούργο κλπ. Έλάχιστοι θα έδιναν τη σωστή απάντηση που είναι το Τόκιο, το οποίο είχε απο συμβατικό βομβαρδισμό απο την Αμερικανική αεροπορία 120-200.000 νεκρούς στις 9-10 Μαρτίου 1945. Μάλιστα το Τόκιο ήταν η πρώτη πόλη σε μία σειρά καταστροφικών βομβαρδισμών 68(!) Ιαπωνικών πόλεων απο τον Μάρτιο μέχρι τον Αύγουστο 1945, με τελευταίες στη σειρά την Χιροσίμα και το Ναγκασάκι. Και όμως, τών Ιαπώνων ηγετών το αυτί “δεν είχε ιδρώσει” καθόλου, ενώ και ο λαός υπέμενε τούς βομβαρδισμούς με καρτερία. Οι Ιάπωνες μάλιστα προετοιμάζονταν για απόβαση τών Αμερικανών στα νησιά τους, ελπίζοντας ότι οι βαρειές απώλειες που θα τούς επέφεραν θα τούς οδηγούσαν σε μία υπό όρους συνθηκολόγηση και όχι άνευ όρων, όπως ζητούσαν οι Αμερικανοί. Τί στο καλό ήταν αυτό που τούς οδήγησε στην απόφαση για άνευ όρων συνθηκολόγηση την 9η Αυγούστου;

Η απάντηση είναι η εισβολή τών Ρώσων, που μέχρι τότε ήταν ουδέτεροι έχοντας συνάψει σύμφωνο μή επίθεσης με την Ιαπωνία, στην Μαντζουρία και στη νήσο Σαχαλίνη, ενώ ταυτόχρονα προετοίμαζαν απόβαση στο βορειότερο Ιαπωνικό νησί, το Χοκκάιντο. Ηταν αδύνατο για τούς Ιάπωνες να αντεπεξέλθουν σε έναν πόλεμο σε δύο μέτωπα, με απειλές δύο αποβάσεων, μία απο τούς Ρώσους στα βόρεια και μία από τούς Αμερικανούς στα νότια.

Και το αμέσως επόμενο ερώτημα που ανακύπτει είναι το εξής: Καλά, οι Αμερικανοί είχαν συμφέρον να προωθούν την εκδοχή ότι χάρη στις ατομικές βόμβες τους είχε κερδηθεί ο πόλεμος, διότι έτσι αύξαναν το κύρος και την επιρροή τους στον μεταπολεμικό και ήδη ψυχροπολεμικό κόσμο, οι Ιάπωνες όμως γιατί δεν βγήκαν μπροστά να πούν την αλήθεια; Εκαναν “την πάπια” για δύο λόγους. Πρώτον, διότι βόλευε τούς ίδιους τους στρατιωτικούς ηγέτες και τον αυτοκράτορα τους να αποδώσουν την απόφαση τής συνθηκολόγησης σε ένα καινοφανές υπερόπλο υπέρτερο τών δυνάμεων τους, αποφεύγοντας έτσι κάθε συζήτηση για τα δικά τους τραγικά λάθη. Δεύτερον, διότι φοβούμενοι την αλλαγή τών θεσμών τους, ιδιαιτέρως τού αυτοκρατορικού, απο τούς κατακτητές Αμερικανούς και την παραπομπή τους σε δίκη για εγκλήματα πολέμου, όπως είχαν πάθει ήδη οι Γερμανοί, πήγαιναν “με τα νερά” τους, φροντίζοντας να μην πούν ή κάνουν κάτι που θα τούς δυσαρεστούσε και θα αμφισβητούσε το αφήγημα τής πρωταρχικής συμβολής τους στην λήξη τού πολέμου. Φαντάζεστε να έβγαιναν και να έλεγαν ανοιχτά ότι δεν ήταν οι Αμερικανοί αυτοί που τούς ανάγκασαν να συνθηκολογήσουν, αλλά οι Ρώσοι και ο Στάλιν!;

Ετσι λοιπόν δημιουργήθηκε και συντηρήθηκε ο μύθος πού έθρεψε τις απαράδεκτες απόψεις κάποιων για την “αναγκαίο κακό” τής πυρηνικής βόμβας.

Για όσους αμφιβάλλουν ή για όσους θα ήθελαν περισσότερα στοιχεία, παραθέτω σε σχόλιο το άρθρο απο το οποίο αλίευσα τα παραπάνω.

 

https://getpocket.com/explore/item/the-bomb-didn-t-beat-japan-stalin-did?fbclid=IwAR2jygHZjjCB1FywsTwZCuQVp1b4cEWacQT9QZ0hs5d19tupv2vOMz9ykoE 

 

 

Σχόλια:

Chris Rokkas

Ωραίο παραμύθι. Υποθέτω επίσημη άποψη του ΚΚΣΕ.

Το νησάκι πάντως που έκλεψαν οι Ρώσοι πάνω στην αναμπουμπούλα δεν το έχουν επιστρέψει ακόμα.

Εδώ δηλαδή μαθαίνουμε ότι ο Στάλιν όχι μόνο κέρδισε μόνος του τους Γερμανούς, αλλά παραλίγο και τους Γιαπωνέζους. Η αλήθεια βέβαια είναι ότι καμία τέτοια δυνατότητα δεν είχε ούτε στρατεύματα στο ανατολικό μέτωπο. Αιδώς Αργειοι.

Panagiotis-Sokratis Loumakis

 Ωπ! Να κι ένας σφόδρα Αμερικανόφιλος, που δυσκολεύεται να απαρνηθεί τον κατεστημένο μύθο.

Λοιπόν, φίλε Χρήστο, ο κατά τη γνώμη σου παραχαράκτης τής ιστορίας λέγεται Ward Wilson. Είναι αυτός που έγραψε το άρθρο στο οποίο βάσισα την ανάρτηση μου και το βιβλίο “Πέντε μύθοι για τα πυρηνικά όπλα”. Είναι Αμερικανός, πρόεδρος τού Βρεταννο-αμερικανικού Συμβουλίου Πληροφοριών Ασφαλείας και το βιβλίο του έχει επαινεθεί απο ιστορικούς-ειδικούς στα πυρηνικά όπλα, κατόχους βραβείου δημοσιογραφίας Pulitzer καθώς και από Αμερικανούς στρατηγούς. Εχει μιλήσει στο Αμερικανικό Πεντάγωνο, στο State Department, στα Ηνωμένα Εθνη, στο Βρεταννικό κοινοβούλιο, στο Γαλλικό κοινοβούλιο και σε πάμπολλους οργανισμούς και Πανεπιστήμια σε όλο τον κόσμο, ανάμεσα στα οποία αυτά τών Harvard, Stanford, Princeton, Sorbonne κλπ. Πολύ τον τιμάνε τον παραχαράκτη όλοι αυτοί οι αναθεωρητές τής Ιστορίας!

Οσο γιά το εάν όλα αυτά είναι προπαγάνδα τής Σοβιετικής Ενωσης, έπρεπε μόνος σου να καταλάβεις ότι δεν είναι. Διότι εάν ήταν, όχι απλώς θα τα είχαμε ακούσει, αλλά θα μάς είχαν φάει σχετικά τα αυτιά οι φίλοι μας οι Κνίτες έξι χρόνια στο Πανεπιστήμιο!

 

 

Γιώργος Θεοχάρης

Αγαπητοί μου συμμαθητές Πάνο και Χρήστο… σας πεθύμησα…Είναι πολύ δύσκολο πράγμα η αλήθεια. Την ιστορία την γράφουν συνήθως οι νικητές. Αυτά που μας μαθαίνουν έχουν σκοπιμότητες. Το τι πιστεύει κανείς έχει σχέση με το περιβάλλον του και το τι ΘΕΛΕΙ να πιστέψει με την κοσμοθεωρία του. Χρειάζεται χρόνος να καταλαγιάσουν τα συμφέροντα. Ίσως και τα 76 χρόνια που πέρασαν να είναι ακόμα λίγα. Πολλά φιλιά.

Chris Rokkas

Φίλε Γιωργο, η παραχαραξη της ιστορίας απο επαγγελματίες δηθεν «ιστορικούς» με βρισκει αντιθετο. Δηλαδή έλεος, τι άλλο θα ακουσουμε… οτι οι Γιαπωνεζοι συνθηκολογησαν γιατι φοβηθηκαν τον Σταλιν!

 

Takis Panotopoulos

Και όμως: https://en.wikipedia.org/wiki/Soviet_invasion_of_Manchuria The Soviet entry into the war and the defeat of the Kwantung Army was a significant factor in the Japanese government's decision to surrender unconditionally, as it made apparent the Soviet Union had no intention of acting as a third party in negotiating an end to hostilities on conditional terms.

 

Chris Rokkas

Η διαστρεβλωση της ιστορίας ειναι προνόμιο και ειδικοτητα των αριστερων. Καθαρό obsession. Πάντα νικητές. 

 Εγω φίλοι μου ειμαι αμερικανόφιλος απο ευγνωμοσυνη για την χώρα που με προστατεψε και τάισε την οικογενειά μου. Εσεις γιατι εισαστε κομμουνιστόφιλοι ενω βγαζετε το ψωμακι σας στην Δύση; Γιατι δεν πάτε Κουβα, Β Κορέα, Κίνα κλπ που σεβονται τους εργάτες και σας αρέσει;

Γιώργος Θεοχάρης

Η Αμερική σε τάισε γιατί είσαι ένας πολύ καλός γιατρός και βγάζει χρήμα από σένα, το ξέρεις καλύτερα ότι αυτό μετράει πάνω από όλα εκεί. Μακάρι και η πατρίδα μας να είχε την εξυπνάδα να προστατεύει τους επιστήμονες της, ώστε να μην εξαναγκάζονται να φεύγουν στο εξωτερικό. Φυσικά και δεν είμαι ούτε Αμερικανόφιλος ούτε κομμουνιστικόφιλος και απλά μένω εδώ παρόλες τις αντίξοες συνθήκες. Τελικά στα λόγια μου έρχεσαι, ο καθένας κρίνει σύμφωνα με το περιβάλλον του, όμως για να κρίνουμε αντικειμενικά ιστορικά γεγονότα δεν πρέπει να είμαστε ούτε καν ελληνόφιλοι. Αλλά τι πραγματικά ξέρουμε εμείς; Οι πληροφορίες μας είναι φτωχές και πολλές φορές κατευθυνόμενες. Αγαπητοί μου συμμαθητές...μαζί ήμασταν στα θρανία και τα περισσότερα εν μέσω χούντας. Θυμάστε τι μας έλεγαν; Η Ιστορία θέλει τον χρόνο της. Είναι νωρίς ακόμα και τα συμφέροντα μπροστά.

Panagiotis-Sokratis Loumakis

Χρήστο Α. Αυτά τα περί διαστρεβλωσης τα λες διότι θεωρείς ως δεδομένη ιστορική αλήθεια αυτά που σού είπαν / έμαθαν στα νεανικά σου χρόνια και δεν μπορείς να διανοηθείς ότι μπορεί να ήταν λάθος

Β. Το να είσαι ευγνώμων προς την χώρα που σού δίνει ψωμί και τρώς δεν σημαίνει ότι πρέπει να τυφλώνεται η κρίση σου και να κρίνεις μεροληπτικά τα ιστορικά γεγονότα

Γ. Δεν είμαι κομμουνιστοφιλος και απορώ που βγάζεις αυτό το συμπέρασμα επειδή υποστηρίζω μία ιστορική άποψη που ευνοεί την Σοβιετικη Ένωση. Η ιστορική αλήθεια, Χρήστο, δεν είναι ποδόσφαιρο ή μπάσκετ, όπου είσαι φίλος τού Ολυμπιακού, τού Παναθηναϊκου, τών Milwaukee Bucks κλπ. 

 

 

George Stavropoulos

Αν γνωρίζετε την νοοτροπία των Ιαπώνων, τότε δεν θα υποστηρίζατε ότι θα παραδίνονταν για κανένα λόγο! Το σχόλιο ότι η παράδοση έγινε πριν καταλάβουν τι έγινε με τις βόμβες θα έκανε κάποιους φίλους Ιάπωνες να γελάνε με δυσπιστία . Επίσης δεν μπορώ να δεχθώ βιβλιογραφία από Wikipedia γιατί ο καθένας γράφει ότι θέλει. Το σίγουρο είναι ότι καμία συμβατική απειλή δεν επρόκειτο να τους φοβίσει. Αν και ήδη ο πόλεμος είχε αρχίσει να κρίνεται με την υπεροπλία των αμερικανών και την απομόνωση της Ιαπωνίας, η απόβαση στο νησί θα ήταν απόλυτη καταστροφή για τα στρατεύματα τους. Η βόμβα έδωσε το τέλος σαν ένας αόρατος , αναπάντεχος ,ανίκητος και καταστροφικός εχθρός. Η εποχή που άνοιξε με τον θάνατο τόσων αθώων ψυχών ακόμα απειλεί τον πλανήτη μας. Υπάρχει στο διαδίκτυο χάρτης με τις επόμενες πυρηνικές δοκιμές σε ξηρά και θάλασσα της Αμερικής , Ρωσίας Βρετανίας , Γαλλίας καθώς και τα πυρηνικά ατυχήματα ( Τσερνόμπιλ κλπ). Νομίζω πως η θέση αυτή , ότι παραδόθηκαν στους Αμερικανούς άνευ όρων , φοβούμενοι τους Ρώσους, προσβάλλει τον λαό τους και τα θύματα των βομβαρδισμών .

Panagiotis-Sokratis Loumakis

Γιώργο η ανάρτηση μου δεν βασίζεται στην Wikipedia. Βασίζεται στα στοιχεία που περιλαμβάνει ο Ward Wilson, ιστορικός- ειδικός στα πυρηνικά όπλα. Διάβασε τις περγαμηνές του σε ένα από τα παραπάνω σχόλια μου προς τον Χρήστο.