ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΤΕΤΟΚΟΥΝΜΠΟ (Δημοσιεύθηκε 24/07/2021)

 

Διαβάζοντας την θαυμάσια συνέντευξη τού Γιάννη Αντετοκούμπο, την οποία προσφυώς κάποιοι ξένοι δημοσιογράφοι χαρακτήρισαν συνέντευξη “όχι αθλητή, αλλά Ελληνα φιλόσοφου”, αναπόφευκτα μού ήλθαν στο μυαλό τα λόγια τού αρχαίου ρήτορα Ισοκράτη, ο οποίος στον “Πανηγυρικό” του γράφει: “...το τών Ελλήνων όνομα πεποίηκε μηκέτι τού γένους, αλλά τής διανοίας δοκείν είναι και Ελληνας μάλλον καλείσθαι τούς τής παιδεύσεως τής ημετέρας ή τούς τής κοινής φύσεως μετέχοντας”, δηλαδή, σε ελεύθερη απόδοση, “(η πόλις τών Αθηνών) έκανε το όνομα τών Ελλήνων να νομίζεται ότι αναφέρεται όχι πλέον στο γένος, αλλά στη διάνοια, στον τρόπο σκέψης και Ελληνες μάλλον να ονομάζονται αυτοί που είναι συμμέτοχοι τής δικής μας παιδείας παρά τής κοινής φύσης, τής κοινής καταγωγής”.

Ο Γιάννης (μας) λοιπόν είναι ένας Αφρικανός στην καταγωγή, αλλά Ελληνας στην παιδεία και στον τρόπο σκέψης (χωρίς όμως καθόλου να υποτιμώ την ανατροφή που έλαβε απο την οικογένεια του). Συνοπτικά είναι ένας Ελληνας με Αφρικανικά γονίδια. Τα γράφω αυτά ως απάντηση στους Χρυσαυγίτες (φανερούς και κρυφούς), που κάποτε φώναζαν περιπαικτικά “δεν θα γίνεις Ελληνας ποτέ, Αλβανέ, Αλβανέ...” Βεβαίως και μπορεί να γίνει Ελληνας ένας Αλβανός, ένας Νιγηριανός, όπως και οποιοσδήποτε που στερείται τών αρχαιοελληνικών γονιδίων τού Σωκράτη,τού Πλάτωνα, τού Αριστοτέλη, τού Ευριπίδη κλπ., αρκεί να αφομοιώσει το ελληνικό ήθος και την παιδεία. Οπως έγιναν Ελληνες πολλοί αλλοεθνείς που ήλθαν και κατοίκησαν στον τόπο μας, Αρβανίτες, Σλάβοι, Ενετοί, Φράγκοι, Τούρκοι, Καταλανοί κλπ., προσλαμβάνοντας την γλώσσα μας, τα ήθη μας, τον τρόπο σκέψης μας, την θρησκεία μας. Οπως και αντίστροφα, ένας Ελληνας γέννημα και θρέμμα μπορεί να χάσει την Ελληνικότητα του, εάν απολέσει το Ελληνικό ήθος και τρόπο σκέψης, και να καταλήξει ένας ελληνόφωνος αλλοήθης. Δεν έχετε παρά να ρίξετε μια ματιά γύρω σας. Εχει πλημμυρίσει η πατρίδα μας απο δαύτους. 

 

https://www.newsit.gr/athlitika/giannis-antetokounmpo-ypoklisi-ton-gallikon-meson-ston-ellina-filosofo-pou-koita-to-paron/3327905/?fbclid=IwAR0m32i7sJsuEf4or8NHJYrhxgWP6IcdxV6o9m-remLtMa82MLTlL0rYic4 

 

Σχόλια:

Katerina Semini

Μόνο οποιος βρεθεί σε αυτή τη θέση γιατρέ μου μπορεί να το καταλάβει αυτό. Εγώ λέω ‘home’ και εννοώ την Ελλάδα.

George Stavropoulos

Το ¨πεποίηκε¨ και το ¨δοκείν¨ εννοούν μήπως κάτι άλλο;

Panagiotis-Sokratis Loumakis

Γιώργο, "δοκεί μοι" σημαίνει "μού φαίνεται, νομίζω, θεωρώ". Αρα δεν υπάρχει παρερμηνεία. Αλλωστε το δεύτερο μέρος τής φράσης τού Ισοκράτη το επιβεβαιώνει.

 

George Stavropoulos

Αγαπητέ φίλε και συμφοιτητή Σωκράτη,

Θα προσπαθήσω να απαντήσω την ρητορική ερώτηση μου, γιατί μάλλον δεν είναι προφανής η απάντηση και το κείμενο που παραθέτεις νομίζω ότι δεν μεταφράζεται με ακρίβεια.

Κατ΄ αρχήν, ως προς το κεντρικό θέμα της ανάρτησης σου, συμφωνώ ότι είναι Έλληνας πολίτης και δεν έχει καμία σημασία η καταγωγή του. Μιλάει Ελληνικά, μεγάλωσε στην Ελλάδα, πήγε στο Στρατό και το κυριότερο νιώθει Έλληνας. Η πορεία του μέσα από τόσες δυσκολίες, η μεγάλη προσπάθεια και η καταξίωση του σε παγκόσμιο επίπεδο τον τιμά και τιμά και την Ελλάδα. Δεν χρειάζεται όμως να επικαλούμεθα έναν αρχαίο Έλληνα συγγραφέα για να το βεβαιώσουμε.

Ο Ισοκράτης και κανένας - από όσο γνωρίζω - δεν είπε ¨Έλληνες εισί οι της Έλληνικής Παιδείας μετέχοντες¨. Πριν προχωρήσω λοιπόν, παραθέτω όλη την παράγραφο και όχι μόνο την τελευταία πρόταση από το αρχαίο κείμενο του Πανηγηρικού του Ισοκράτη.

«…. ΤΟΣΟΥΤΟΝ Δ’ ΑΠΟΛΕΛΟΙΠΕΝ Η ΠΟΛΙΣ ΗΜΩΝ ΠΕΡΙ ΤΟ ΦΡΟΝΕΙΝ ΚΑΙ ΛΕΓΕΙΝ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ, ΩΣΘ΄ ΟΙ ΤΑΥΤΗΣ ΜΑΘΗΤΑΙ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΙ ΓΕΓΟΝΑΣΙΝ, ΚΑΙ ΤΟ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΟΝΟΜΑ ΠΕΠΟΙΗΚΕ ΜΗΚΕΤΙ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ, ΑΛΛΑ ΤΗΣ ΔΙΑΝΟΙΑΣ ΔΟΚΕΙΝ ΕΙΝΑΙ, ΚΑΙ ΜΑΛΛΟΝ ΕΛΛΗΝΑΣ ΚΑΛΕΙΣΘΑΙ ΤΟΥΣ ΤΗΣ ΠΑΙΔΕΥΣΕΩΣ ΤΗΣ ΗΜΕΤΕΡΑΣ Η ΤΟΥΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΗΣ ΦΥΣΕΩΣ ΜΕΤΕΧΟΝΤΑΣ.»

Από την ιστορία γνωρίζουμε ότι ο Ισοκράτης επεξεργαζόταν τον Πανηγηρικό για πολλά χρόνια πριν θεωρήσει ότι ήταν έτοιμος να τον απαγγείλει στην 100η Ολυμπιάδα και η κάθε λέξη που χρησιμοποιούσε είχε την σημασία που ήθελε να δώσει στον λόγο του.

Από τα λεξικά της Αρχαίας Ελληνικής βρίσκουμε: Ποιώ : κατασκευάζω, φτιάχνω, δημιουργώ. Ποιούμαι: (μέση φωνή) Εκλαμβάνω, θεωρώ, νομίζω. Δοκώ: Υποθέτω, νομίζω, φαντάζομαι. Δοκείν: Φαίνεται σε αντίθεση με την πραγματικότητα. ( Τα δοκούντα -μόνον - τω δοκούντι είναι αληθή : Πλάτων- Θεαίτητος, 158 Ε).

Αν λοιπόν είμεθα σύμφωνοι μέχρι εδώ πάμε στην μετάφραση ολόκληρης της παραγράφου:

ΤΟΣΟ ΞΕΠΕΡΑΣΕ Η ΠΟΛΗ ΜΑΣ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΦΡΟΝΗΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΛΟΓΟ, ΩΣΤΕ ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΤΗΣ ΕΓΙΝΑΝ ΔΑΣΚΑΛΟΙ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ, ΚΑΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΩΣΗ ΝΑ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ ΟΧΙ ΠΙΑ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ ΑΛΛΑ ΤΗΣ ΔΙΑΝΟΙΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΑΠΟΚΑΛΟΥΝΤΑΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΑΛΛΟΝ ΟΙ ΜΕΤΕΧΟΝΤΕΣ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ ΜΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΣΗΣ ΠΑΡΑ ΟΙ ΜΕΤΕΧΟΝΤΕΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΗΣ ΜΑΣ ΦΥΣΕΩΣ (ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ).

Αυτό λοιπόν που καταλαβαίνω –εφόσον η μετάφραση είναι σωστή- είναι ότι κάποιοι που μετείχαν, είχαν λάβει την ελληνική παιδεία, φαίνονταν στους άλλους, ότι ήταν Έλληνες, τους αποκαλούσαν Έλληνες. (προφανώς θέλοντας να τονίσει την αίγλη της Αθήνας, διότι στις Σχολές τους συνέρρεαν και ξένοι από όλο τον γνωστό τότε κόσμο οι οποίοι δίδασκαν μετά στις χώρες τους και τους αποκαλούσαν Έλληνες).

Panagiotis-Sokratis Loumakis

Αγαπητέ φίλε και συμφοιτητή Γιώργο. Σε ευχαριστώ για το σχόλιο σου. Δεν καταλαβαίνω όμως πού βρίσκεται η ουσιαστική διαφορά στην ερμηνεία την δική σου και την δική μου για αυτό το εδάφιο τού Πανηγυρικού και παρέλειψα τα προηγούμενα για λόγους συντομίας. Ομως νομίζω ότι υπάρχει ένα πολύ μικρό λάθος μεταφραστικό δικό σου, διότι το "τών Ελλήνων όνομα" είναι αντικείμενο στο ρήμα "πεποίηκε" , τού οποίου υποκείμενο είναι "η πόλις ημών".

George Stavropoulos

Ακριβώς φίλε, ''έκανε να φαίνεται'' !