Η ΝΑΖΙΣΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ (Δημοσιεύθηκε 20/06/2022)

 

Στην τελευταία ανάρτηση μου ανέφερα ότι ο Ζελένσκι δήλωσε ότι δεν είναι διατεθειμένος να συζητήσει το θέμα τής αποναζιστικοποίησης τής Ουκρανίας (“ό,τι τέλος πάντων εννοούν οι Ρώσοι με αυτό τον όρο”, όπως είπε) και είπα ότι θα το διαπραγματευθώ ξεχωριστά.

Οταν ο Πούτιν συγκατέλεξε αυτό το θέμα στα σημεία τριβής μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας, είπα μέσα μου “εντάξει, κατανοώ όσα αφορούν την εθνική ασφάλεια τής Ρωσίας, αλλά ναζιστικοποίηση τής Ουκρανίας; Αυτό είναι υπερβολή. Το πολύ-πολύ να υπάρχουν μερικοί νοσταλγοί τού ναζισμού, μερικά ναζιστικά “σταγονίδια”“, για να θυμηθώ την φρασεολογία τής δικής μας μεταπολίτευσης, όταν κατά την τότε κυβέρνηση κάποια “χουντικά σταγονίδια” που είχαν παραμείνει σε κατώτερες θέσεις τού κρατικού μηχανισμού μετα την “αποχουντοποίηση” προκαλούσαν προβλήματα.

Μέχρι που ένας φίλος απο την Λάρισα μού έστειλε την παρακάτω συνέντευξη τού Φράνκο Φρακάσι, Ιταλού δημοσιογράφου και συγγραφέα τού βιβλίου “Τέταρτο Ράιχ”. Την είδα και...”τρελλάθηκα”. Πρίν όμως δούμε τί λέει ο Ιταλός δημοσιογράφος, άς κάνουμε μία μικρή εισαγωγή.

Είναι γνωστό ότι στο τέλος τού Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, αλλά και λίγο πριν τη λήξη του, όταν η Γερμανία έχασε τον πόλεμο, οι ναζί και οι συνεργάτες τους στις διάφορες Ευρωπαϊκές χώρες ένιωσαν ότι πλησιάζει η ώρα τής τιμωρίας τους. Για τον λόγο αυτό διέφυγαν στις χώρες τής Λατινικής Αμερικής, αλλάζοντας τα ονόματα τους, σε πολλές περιπτώσεις δυστυχώς με την συνδρομή καρδιναλίων τού Βατικανού. Εκεί κατέφυγαν ο γιατρός τών φρικιαστικών πειραμάτων τού Αουσβιτς Γιόζεφ Μένγκελε, ο αξιωματικός τών Ες-Ες Αντολφ Αϊχμαν, τον οποίο αργότερα οι Ισραηλινοί εντόπισαν, απήγαγαν, δίκασαν και καταδίκασαν σε θάνατο στο Ισραήλ, ο Κροάτης Ουστάσι Αντε Πάβελιτς κλπ.

Ο Φράνκο Φρακάσι μάς λέγει ότι, για κάποιο λόγο, οι Ουκρανοί ναζί κατέφυγαν όχι στη Νότια Αμερική, αλλά στις ΗΠΑ, όπου δημιούργησαν διάφορες κοινότητες, με πολυαριθμότερη μία πόλη κοντά στο Cincinnati με το Ιταλικό όνομα Πάρμα, σήμερα 90.000 κατοίκων. Φυσικά όλοι αυτοί διατήρησαν την ναζιστική ιδεολογία τους, αλλά όχι μόνο αυτό. Εισήλθαν στις Αμερικανικές κρατικές υπηρεσίες, στην CIA και σε πολυεθνικές εταιρείες και σταδιακά κάποιοι απο αυτούς έφθασαν “στην κορυφή τής πυραμίδας”. Δημιούργησαν επίσης μία παραστρατιωτική οργάνωση με το όνομα Odessa, η οποία ήταν το οπλισμένο χέρι τής CIA σε όλες τις βρώμικες επιχειρήσεις της (πραξικοπήματα, δολοφονίες, επιχειρήσεις αποσταθεροποίησης κλπ) σε χώρες τής Λατινικής Αμερικής, τής Αφρικής και τής Ευρώπης (ακόμα και στην Ιταλία, στην οποία φυσικά αναφέρεται μεγάλο μέρος τής συνέντευξης).

Οταν το 1991 η Ουκρανία ανεξαρτητοποιήθηκε απο την Ρωσία, άρχισαν να επιστρέφουν σιγά-σιγά, όχι τόσο απο νοσταλγία για την πατρίδα τους, αλλά για να αποκτήσουν τον πολιτικό έλεγχο στην μετα-Σοβιετική Ουκρανία και η τότε Ουκρανική κυβέρνηση πέρασε νόμους που ευνοούσαν την επιστροφή και την δράση τους.

Σε αγαστή συνεργασία, ή ακριβέστερα υπο την καθοδήγηση τού Υπουργείου Εξωτερικών τών ΗΠΑ, οι οποίες τους παρέχουν άφθονο χρήμα, οδηγίες και τεχνική υποστήριξη, οργάνωσαν την “πορτοκαλί” επανάσταση το 2004. Η επανάσταση φέρνει στην εξουσία τον Βίκτορ Γιουστσένκο, συμπαθή πολιτικό κατα τον δημοσιογράφο, άν και μή υποστηρικτής του, τού οποίου η σύζυγος είναι Αμερικανο-Ουκρανή απο την Πάρμα τών ΗΠΑ και, καλά μαντέψατε, ναζίστρια. Υπάρχουν φωτογραφίες της κατά την “πορτοκαλί” επανάσταση που την δείχνουν με στολή τών Ες-Ες να χαιρετάει ναζιστικά.

Το ναζιστικό κίνημα συνεχίζει να ισχυροποιείται και στις εκλογές του 2010 στην Δυτική Ουκρανία παίρνει ποσοστό 30%. H Odessa έχει πλέον διεισδύσει για τα καλά στην Ουκρανία και η επόμενη πράξη αποσταθεροποίησης που θα πραγματοποιήσουν το 2014 θα έχει πλέον αιματηρή κατάληξη, όχι αναίμακτη όπως το 2004. Κορύφωση της είναι η πυρπόληση τού Κτιρίου τών Συνδικάτων στην Οδησσό στις 2 Μαΐου 2014 με εκατοντάδες νεκρούς (όμως η δική μου έρευνα στο διαδίκτυο για τον αριθμό τών νεκρών αποδίδει πολύ λιγότερους, οφείλω να παρατηρήσω).

Τον επόμενο χρόνο (2015) ο Ιταλός δημοσιογράφος, ο οποίος έχει κάνει έρευνα πάνω στο γεγονός, καλείται στην Οδησσό απο τον δήμαρχο της στα πλαίσια εκδήλωσης στη μνήμη τών νεκρών. Φθάνοντας απο την Ρώμη στο αεροδρόμιο τού Κιέβου, οδηγείται στο κρατητήριο απο έναν αστυνομικό με την κατηγορία ότι είναι εχθρός τού Ουκρανικού λαού λόγω τών (μή αρεστών) άρθρων που έχει γράψει για την Ουκρανία. Υπουργός Εσωτερικών τής τότε Ουκρανικής κυβέρνησης ένας ναζιστής, ένας απο τους συνολικά τέσσερις(!) που διαθέτει η κυβέρνηση, ο οποίος είχε δηλώσει ότι “ο Χίτλερ υπήρξε η μεγαλύτερη ιδιοφυΐα τής Ιστορίας”. Το όνομα τού Φρακάσι (καθώς και τής γυναίκας του και τού παιδιού του) είχε μπεί σε μία “μαύρη λίστα” τού Υπουργείου Εσωτερικών, συνταγμένη απο μία ναζιστική συνιστώσα τής ακροδεξιάς οργάνωσης “Δεξιός Τομέας”.

Δεν θα γράψω περισσότερα. Μπορείτε να διαθέσετε 33 λεπτά απο τον χρόνο σας και να παρακολουθήσετε την συνέντευξη όσοι είστε δύσπιστοι. Οσοι έχετε περισσότερο χρόνο μπορείτε επίσης να αγοράσετε το βιβλίο “Τέταρτο Ράϊχ” (Franco Fracassi, εκδόσεις Λιβάνη), το οποίο αναφέρεται στην αναβίωση τού ναζισμού σε πολλές χώρες τού πρώην Ανατολικού Μπλόκ, όχι μόνο στην Ουκρανία. Ενα σχόλιο μόνο θα κάνω πριν κλείσω. Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο οι ΗΠΑ συμμάχησαν με την Ρωσία για να συντρίψουν τον ναζισμό. Είναι τραγικό και μακιαβελλικά ανήθικο που τώρα συμμαχούν με τον ναζισμό για να συντρίψουν την Ρωσία.

 

Πώς φτάσαμε στον πόλεμο τής Ουκρανίας 

 

 

 ΣΧΟΛΙΑ

Platon Manias

Δημοκρατία της πλάκας: κάτι ανάμεσα σε Κολομβία και πρώην ΕΣΣΔ

 

 

John Papatriantafyllou

και 75 χρόνια μετά τον πόλεμο οι κάτοικοι στην παρμα είναι ναζιστές! Νεο ναζί υπάρχουν παντού και η ιδεολογία τους διατρέχει όλους τους πολιτικούς χώρους. Σε μας τα καλόπαιδα έφτασΑν δημοσκοπικά το 16%. Ρηχή η εκτίμηση του ιταλού. Άσε που σμφωνείς ότι τέτοιου τύπου δικαιολογίες δεν ευσταθούν για να εισβάλλεις σε άλλη χώρα. Τα ίδια λένε κι οι τούρκοι για εμάς. Σκέψου να το χρησιμοποιήσουν για δικαιολογία

Panagiotis-Sokratis Loumakis

Ναι Γιάννη, είναι παιδιά τών ναζί, "τα μήλα πέφτουν κάτω από την μηλιά". Νεοναζί υπάρχουν παντού, αλλά όχι στα ποσοστά τών πρώην Ανατολικών Ευρωπαϊκών χωρών και, μην τρελλαθουμε, η ιδεολογία τους δεν διατρέχει όλους τους πολιτικούς χώρους. Ο Ιταλός δεν έκανε εκτίμηση, αλλά δημοσιογραφικη έρευνα. Και δεν καταλαβαίνω πού βρίσκεις ομοιότητα ανάμεσα σε εμάς και την Ουκρανία. Καταστάσεις τελείως ανόμοιες.